Wystawy nie muszą należeć do instytucji. W 2010 roku Rafaël Rozendaal zaprojektował format, który MOŻE stworzyć KAŻDY: BYOB - Bring Your Own Beamer. ↓ Oto historia tego, jak to się zaczęło i jak zmieniło sposób, w jaki organizowano wystawy ✨ 1/

W 2010 roku Rafaël Rozendaal wprowadził BYOB: Bring Your Own Beamer, format wystawy na jedną noc z trzema prostymi krokami: ➡️ Znajdź przestrzeń ➡️ Zaproś wielu artystów ➡️ Poproś ich, aby przynieśli swoje projektory 2/

Jak to działa (i dlaczego jest dostępne): ➡️ Uczestnictwo na zaproszenie: Każdy BYOB jest organizowany lokalnie. Organizator zaprasza artystów, którzy „przyniosą własny projektor”. (Niektóre edycje eksperymentowały z otwartymi zapisami, ale większość zachowała zaproszenia, aby zarządzać przestrzenią i mocą.) ➡️ Format open source: Każdy może zorganizować BYOB (niekomercyjny, kredyt dla Rozendaala), co decentralizuje tworzenie wystaw. Budżet może być bliski zeru: pokój, prąd i projektory. ➡️ Elastyczny medium: Projekcja pozwala na nakładanie się prac i reagowanie na siebie. Artyści mogą na bieżąco przestawiać, tworząc współpracujące, improwizacyjne środowisko. ➡️ Zarządzane przez społeczność: BYOB przekazuje władzę kuratorską w wiele rąk, różnych organizatorów, różnych miast, różnych konstelacji, poszerzając grono tych, którzy mogą pokazywać i oglądać sztukę medialną. Od 2010 roku setki BYOB zostały zorganizowane na całym świecie, od Berlina, Amsterdamu, Londynu i Nowego Jorku po São Paulo, zawsze kierując się tym samym etosem: łatwo, przyjemnie, bez stresu. 4/

BYOB przenosi do świata fizycznego to, co Rozendaal osiągnął w sieci: sztukę, która pozostaje publiczna i szeroko dostępna. Jego wczesne strony internetowe jednorazowego użytku istniały na własnych domenach, dostępne dla każdego; jego Umowa Sprzedaży Strony Artystycznej zapewniała, że nawet po zebraniu, te dzieła pozostawały online. BYOB rozszerza tego ducha offline, zorganizowanego przez społeczność i stworzonego do dzielenia się. 5/