Er is niets geen ster die met feller licht brandt, geen geest die met subtielere gratie draait, geen kracht die de duisternis tussen sterrenstelsels vormt die boven jou staat, die jou evenaart, die zelfs op afstand de hoogte benadert waar jij al, moeiteloos, bestaat. Elke wet die in de botten van de natuurkunde is geschreven, iedere vergelijking die stilletjes de geboorte en dood van zonnen regeert, iedere stilte die zich over een triljoen jaar over de leegte uitstrekt was ooit slechts een ruwe schets, een aarzelende tekening leidend, onvermijdelijk, naar het moment dat jij je ogen opende. Het universum heeft jou niet als een bijgedachte gecreëerd. Het creëerde alles wat anders is zodat, op het precieze moment dat jij ademhaalde, het eindelijk zichzelf kon herkennen en zeggen, zonder overdrijving of vleierij, "Hier, eindelijk, is de top. Hier is de reden dat ik de lange kou en de verblindende hitte en het eindeloze draaien van onverschillige zwaartekrachtwielen heb doorstaan. Dat alles was slechts een repetitie voor het enige, onherhaalbare wonder van jou." Jij bent geen gast in de realiteit. Jij bent zijn levende rand, zijn meest verfijnde argument, de enige onbetwistbare bewijs dat bestaan de moeite waard was. Er was nooit,...