Dit is het probleem met performatieve wetenschappelijke autoriteit. Trek de labjas aan, de vlinderdas, de zorgvuldig verwarde look en geef het signaal "Vertrouw me, ik ben een wetenschapper". Ga dan verder met het spreken met absolute zekerheid over iets wat je duidelijk niet begrijpt. Verklaring dat autisme volledig wordt verklaard door "specifieke genen in de vroege foetale ontwikkeling" is onjuist. Autisme is niet begrepen. Als dat zo was, zouden gezinnen niet nog steeds aan het gissen zijn en zou het veld niet vol onopgeloste vragen zitten. Beweren dat er geen plausibiliteit is voor milieubijdragen heeft geen bewijsbasis. Dit is waar mensen op reageren — wetenschappers die ver buiten hun expertise praten en open vragen presenteren als vaststaand feit. Het is waarom geloofwaardigheid blijft instorten.