Hallo Senator Curtis ( @SenJohnCurtis ), Veel mensen op sociale media kennen me als DataRepublican. Ze weten niet waar ik vandaan kom. Dat verhaal is onlosmakelijk verbonden met @realJeremyCarl. Vijf jaar lang bestond mijn account in obscuriteit. Ik plaatste kaarten, stemmodellen, analyses van opkomst. Jeremy was er vanaf het begin bij. Niet omdat ik invloedrijk was. Dat was ik niet. Hij volgde omdat hij de wiskunde begreep. In 2020, toen de gangbare wijsheid beweerde dat Florida de verkiezingen voor President Biden zou beslissen, bouwde ik een real-time model voor vroeg stemmen dat iets anders liet zien. De gegevens waren duidelijk voor iedereen die bereid was het serieus te bekijken. Velen verwierpen het. Jeremy niet. Hij begreep het onmiddellijk. In 2024 vond hij me weer toen ik terugkeerde naar de analyse van vroeg stemmen, dit keer met kaarten van Pennsylvania tot op het niveau van stadsblokken. Hij nam contact met me op omdat hij intens geïnteresseerd was in wie zoiets zou doen. Toen ik hem vertelde wie ik was, een dove Aspie-vrouw die was uitgeblust in de grote technologie en troost had gevonden in datamodellering omwille van de datamodellering, reageerde hij niet sentimenteel. Hij reageerde met nieuwsgierigheid en zorg. Hij stelde vragen. Hij wilde begrijpen wat doofheid betekende voorbij een label. Hij wilde Asperger's begrijpen voorbij stereotypen. Hij wilde begrijpen hoe het was om als vrouw in de grote technologie te navigeren, en hoe het voelt om uitgeblust te zijn. Hij reduceerde me niet tot categorieën. Hij luisterde. En toen deed hij iets wat ik nooit had verwacht. Hij stelde me voor aan Charlie Kirk en pleitte voor mij... niet als een diversiteitsverhaal, maar als iemand wiens werk serieus genomen moest worden. Charlie nodigde uiteindelijk een dove vrouw zonder platform uit om deel te nemen op de verkiezingsavond. Dat moment gebeurde niet per ongeluk. Het gebeurde omdat Jeremy een persoon zag waar anderen een profiel zagen. Ik zeg dit duidelijk: niemand heeft ooit mijn identiteit meer begrepen of gerespecteerd dan Jeremy Carl. Hij wordt vaak karikaturaal afgebeeld. Het is moeilijker om van dichtbij te kijken. Jeremy zoekt begrip, zelfs wanneer gesprekken ongemakkelijk zijn. Hij stelt vragen die anderen vermijden. Hij kadert mensen niet als abstracties. Hij behandelt ze als menselijke wezens. Senator, ik heb publiekelijk met veel mensen het oneens geweest. Ik heb je niet aangevallen, ondanks je politieke evolutie en associaties die sommigen in mijn kringen in twijfel trekken, omdat ik geloof dat mensen beoordeeld moeten worden op wie ze nu zijn. Ik geloof in groei. Ik geloof in tweede kansen. En tot nu toe heb je me niet teleurgesteld. Ik vraag je om dezelfde vrijgevigheid van oordeel hier uit te breiden. Neem alsjeblieft niet de gemakkelijke weg door tegen Jeremy Carl te stemmen op basis van karikaturen. Beoordeel hem zoals ik hem heb gekend: bedachtzaam, serieus, diep menselijk, en niet in staat tot de wreedheid waarvan hij beschuldigd wordt. Met respect, ...