"Wanneer mannen vrouwen levend verbranden, hangen we ze op." 🇬🇧🔥 Dat was het antwoord van Groot-Brittannië. Hier is waarom ze dat zeiden. In India werd van een weduwe verwacht dat ze op de brandstapel klom wanneer haar echtgenoot stierf. In de vlammen. Terwijl haar familie toekeek. Een man keek toe hoe ze zijn schoonzus naar het vuur sleepten. Ze was zeventien. Ze schreeuwde. Ze zongen harder. Ze hielden hem tegen. Zijn naam was Ram Mohan Roy. Hij besteedde jaren aan het bestuderen van de oude hindoeïstische geschriften. Hij bewees dat de praktijk geen basis had in de heilige teksten. Toen ging hij naar de Britten en zei: help me dit te beëindigen. Het leger zei: doe het niet. Te gevaarlijk. Het zou een opstand kunnen veroorzaken. Achtduizend vrouwen waren levend verbrand in dertien jaar. Alleen al in Bengalen. In 1828 werd Lord Bentinck Gouverneur-Generaal. Hij noemde de praktijk "afschuwelijk voor de gevoelens van de menselijke natuur." 4 december 1829. Hij ondertekende het verbod. De wet werd naar vertaler William Carey gestuurd. Het arriveerde op een zondagochtend. ...