Vrienden, Vandaag is weer een dag van oorlog. Ik schreef weer een bericht over de 23-jarige Yuliia, die stierf terwijl ze mensen redde. Ik schrijf elke dag over oorlog. Soms voel ik dat ik het niet meer kan. Dat ik al deze verdriet niet meer kan uitzenden. Eerlijk gezegd, soms wil ik al mijn sociale media-accounts sluiten en ze nooit meer openen. Maar ik ben hier weer, en ik schrijf. Over pijn, over verlies, over hoop, over wat er moet gebeuren om deze oorlog met blijvende vrede te beëindigen. Anders zou het een verraad zijn aan iedereen die vecht, aan al mijn mensen die zijn gestorven. Vrienden, hoe gaat het met jullie? Hoe houden jullie het vol met dit alles? Jullie zijn ver van de oorlog. Wat houdt jullie bezig om over ons te blijven lezen? Wat voelen jullie? Ik zou echt graag van jullie horen. Jullie stem is ook steun. Als je er klaar voor bent, deel dan je gedachten in de reacties. Ik lees altijd alles. En ik beloof dat ik niet zal verdwijnen. Dank jullie wel dat jullie hier bij mij blijven. Slava Ukraini.