Een interessante observatie na het mentoren van een hoop mensen door de jaren heen is dat de financiële achtergrond nooit zo'n groot verschil heeft gemaakt in hoe iemand in het leven worstelt. Ik heb gewerkt en blijf werken met een scala aan jongens die zowel uit welvarende gezinnen als uit bescheiden achtergronden komen. Sommige ouders financieren hen of hebben connecties, anderen moeten volledig voor zichzelf zorgen, enzovoort. Je zou denken dat degenen die uit geld komen een "makkelijkere" tijd zouden hebben om door dingen heen te werken, maar dat is in mijn ervaring niet het geval. Of er nu een vangnet is of niet, het discrimineert niet tegen deze gemeenschappelijke thema's van je vast voelen, onvervuld zijn, over het algemeen onrustig of "in een sleur" zitten. Natuurlijk is het heel fijn om dat soort ondersteuning te hebben, maar als ik iets heb geleerd, is het dat iedereen met dezelfde emoties worstelt, dezelfde dingen wil, en dat is simpelweg omdat het deel uitmaakt van de menselijke ervaring. Breid je definitie van wat "het maken" betekent uit en het is waar dat we eigenlijk allemaal samen hierin zitten.