Het is zo tragisch en hartverscheurend voor mij om de situatie rond BIP 110 te zien ontvouwen. Zoveel van mijn vrienden, mensen waarvan ik persoonlijk kan getuigen dat ze die-hard bitcoiners zijn, zijn verzwolgen door hun eigen bitcoin maximalisme. Ik ken ze goed. Voor hen is hun toewijding aan Bitcoin altijd verweven geweest met hun eigen identiteit en zelfdoel. Bitcoin vertegenwoordigde puurheid in een gebroken wereld, en het bezitten van bitcoin gaf hen een gevoel van rechtvaardigheid en morele superioriteit. Maar er ontstond een dilemma toen ze ontdekten dat bitcoin eigenlijk vol onzuiverheden zat, oftewel inscripties, en dat leidde tot een ernstige vorm van bitcoin-derangement. Ze stonden voor een keuze: ofwel accepteren dat de "puurheid" altijd slechts een mentale abstractie was die ze op bitcoin projecteerden, of verder in de waan leven en jezelf voor de gek houden door te geloven dat de geïdealiseerde versie van bitcoin die je in je hoofd had, echt was, en dat het gewoon Bitcoin Core v30 was die het had weggenomen. Nu, levend onder die illusie, hebben ze zichzelf gepositioneerd als de redder, vechtend om een illusie te herstellen die nooit echt heeft bestaan. Het is gewoon triest.