GM 🎞️ Momenten van het Onbekende. 333 5 maart om 18:44 in Vancouver, Canada

Van Wisdom Tree naar Vancouver om Maria's identieke tweelingzus, Xenia, te ontmoeten. Ik vloog en racete tegen de zonsondergang terwijl ik probeerde door de douane te komen totdat ik op mijn schouder werd getikt door een grensagent en werd gevraagd hem achter de beveiligingscontrole te volgen. Ik was verward en angstig omdat ik te laat zou komen voor de fotoshoot in het park om haar tweelingzus bij zonsondergang te evenaren. De agent hield me daar een uur vast. Hij controleerde al mijn bagage en opende al mijn filmcassettes. Hij dacht dat ik drugs smokkelde, in een stad die bekend staat om zijn gelegaliseerde flexibiliteit op het gebied van druggebruik. Ik was woedend en verward over waarom hij mij had geprofileerd. Was het mijn baard? Waren het mijn tatoeages? Hij leek precies op mij met baard en tatoeages. Misschien was hij ik in een ander leven aan de verkeerde kant van de wet. Hij zei niet waarom hij me vasthield, maar het was duidelijk een vergissing van identiteit voor een drugsvangst van een of andere aard. Ik was zo boos omdat deze onnodige controle me te laat maakte voor de reden waarom ik hierheen was gereisd, namelijk om een portret te maken. Het is veilig om te zeggen dat hij niets incriminerends vond, omdat ik niet reis met drugs of ergens drugs gebruik. Schoon als gebleekte was. Wat me tegenwoordig high maakt, is kunst maken, waarvoor deze man me te laat maakte. Ik speelde het cool en haastte me naar mijn auto en naar Xenia's huis, terwijl zij en haar zoon op me wachtten. Het licht was donker geworden en ze nodigde me uit op de speelplek van haar huis. Ze serveerde me thee en we zaten een tijdje te praten en na te denken over hoe we moesten fotograferen. Haar zoon pakte lampen op en begon zijn moeder speels aan te kleden en dit was een kostbaar moment om vast te leggen, en dat deed ik. Een moeder en haar zoon. Je kunt de liefde in haar ogen en de vreugde in zijn gezicht zien. We hadden de shoot afgerond en ze begeleidde me naar beneden, in de lift had ik nog wat film over en zag de reflecties en dacht bij mezelf, dit zou een geweldige eerbetoon aan haar zus zijn als een symbolisch gebaar van de gemirroerde dualiteit. En zo schoot ik totdat we op de eerste verdieping kwamen in deze krappe lift. We stopten op twee verdiepingen onderweg naar beneden, mensen die in- en uitstapten, voorzichtig om me heen stapten terwijl ik opnam. We kwamen in de lobby en mijn film was op en ik voelde dat we iets speciaals hadden gemaakt. De band tussen een moeder en haar zoon. De verbinding tussen tweelingen uit twee landen. De ene tweeling staat op de top van een berg in haar soevereiniteit, de andere houdt het fort voor haar nieuwe gezin. De binnen- en buitenkant van de wereld zijn twee mensen die er precies hetzelfde uitzien, hoewel hun levens compleet verschillend zijn. De natuur heeft vanaf het begin een goddelijke plan, en de manier waarop we worden opgevoed, bepaalt hoe we morgen leven.