Charlie Munger: Durf te wedden, durf zwaar in te zetten, voor een slimme investeerder zijn er in een leven maximaal 20 investeringen te doen. 1. De "20 gaten" regel: maximaal 20 investeringen doen. De sleutel tot investeren is niet hoeveel investeringen je doet, maar hoeveel je goed doet: jezelf beperken tot een beperkt aantal investeringsmogelijkheden dwingt je om uiterst voorzichtig te investeren. Voordat je een gat slaat, wordt de investeerder gedwongen na te denken of deze investering echt de moeite waard is om 1/20 van de kans te gebruiken? Wat is de langetermijnwaarde? Is het risico beheersbaar? Dit maakt het gemakkelijker om je te concentreren op goede bedrijven, zodat je beter kunt profiteren wanneer zich grote kansen voordoen. 2. Durf zwaar in te zetten wanneer je een goede kans ziet. Een goede kans is niet gelijk aan een hype, maar is een combinatie van hoge zekerheid + hoge opbrengstpotentie. De waardelogica van dit soort investeringen is duidelijk, het risico is beheersbaar, het investeringsobject heeft een sterke concurrentievoordeel en sluit aan bij de langetermijntrends. Wanneer je voelt dat er een goede kans aan komt en je het risico goed hebt beoordeeld, moet je durven zwaar in te zetten. Alleen met een zware inzet kun je hoge rendementen realiseren; een investering van 10.000 en 1.000.000 die verdubbelt, heeft beide een rendement van 100%, maar de opbrengst is totaal verschillend. 3. Verspreid je investeringen niet te veel. Munger is tegen het spreiden van investeringen, niet omdat hij helemaal niet wil spreiden, maar om overmatige spreiding te vermijden: bijvoorbeeld het kopen van 100 aandelen die tientallen sectoren dekken. Deze spreiding lijkt het risico te verlagen, maar is in werkelijkheid een gebrek aan begrip van de investeringen, wat uiteindelijk leidt tot middelmatige opbrengsten en moeilijk te beheersen risico's. Redelijke spreiding betekent dat je binnen je capaciteiten je geld concentreert op investeringen die je begrijpt, met 3-5 kwaliteitsobjecten uit verschillende sectoren. Dit kan zowel het risico van een enkele sector met een zwarte zwaan vermijden als ervoor zorgen dat je voldoende aandacht aan elke investering kunt besteden, wat je ook gemoedsrust zal geven. 3. Wat op school wordt geleerd is niet altijd juist. Hoewel iedereen altijd zegt dat school een kleine samenleving is, is school uiteindelijk geen commerciële samenleving. Voor zover ik heb gezien, is bijna elke geavanceerde technologie die op school wordt behandeld, trager dan die van commerciële bedrijven, zoals kunstmatige intelligentie, autonome voertuigen en andere geavanceerde technologieën. Als commerciële bedrijven niet in staat zijn om te innoveren of niet voorop lopen, kunnen ze geen geld verdienen en failliet gaan, maar scholen doen onderzoek met staatsfinanciering, waardoor de urgentie niet te vergelijken is met die in de commerciële samenleving, en de salarissen van onderzoekers zijn ook niet te vergelijken met die van commerciële bedrijven. Commerciële bedrijven zijn marktgericht, terwijl scholen onderzoeksgericht zijn, dus in zekere zin kunnen de theorieën op school soms loskomen van de werkelijke samenleving, wat leidt tot een situatie waarin de theorie achterloopt op de praktijk.