De meest transformerende periodes in mijn leven vonden allemaal plaats toen ik 'tussen' dingen in zat. Tussen banen, steden, identiteiten. En ik heb onlangs het woord ervoor geleerd: Liminaliteit. Het komt van het Latijnse woord voor "drempel." Het is de tussenstaat. De ruimte waar je het oude hebt achtergelaten maar nog niet bent aangekomen bij het nieuwe. Het grappige aan liminaliteit is dat het in het moment diep ongemakkelijk aanvoelt, maar als je terugkijkt, is het waar alle groei plaatsvindt. Wanneer je midden in een overgang zit, ben je gedwongen om alles in twijfel te trekken en je identiteit opnieuw te definiëren. Je bent niet wie je was, maar je bent nog niet wie je aan het worden bent. Wat was dat citaat ook alweer? "De enige manier om zin te geven aan verandering is om erin te duiken, ermee te bewegen en mee te dansen." – Alan Watts Als je nu in een liminale ruimte bent, je verloren of onzeker voelt, weet dan dat je precies bent waar je moet zijn.