Geheugen is echt een game-changer voor AI-agenten. Zodra ik geheugen correct had ingesteld voor mijn proactieve agenten, verbeterden redenering, vaardigheden en het gebruik van tools aanzienlijk. Ik gebruik een combinatie van semantische zoekopdrachten en zoekopdrachten op basis van trefwoorden (Obsidian-kluizen). Hier is een rapport met een nuttige kader voor iedereen die met geheugen en multi-agent systemen bouwt. Het stelt voor om multi-agent geheugen te beschouwen als een probleem van computerarchitectuur. Het paper onderscheidt gedeelde en gedistribueerde geheugenparadigma's, stelt een drie-laags geheugenhiërarchie voor (I/O, cache en geheugen) en identificeert twee kritieke protocolhiaten: cache-deling tussen agenten en gestructureerde geheugen-toegangscontrole. Geheugensystemen van agenten lijken vandaag de dag op menselijk geheugen in die zin dat ze informeel, redundant en moeilijk te controleren zijn. Naarmate agenten evolueren naar collaboratieve multi-agent systemen, groeien hun geheugeneisen snel in complexiteit. Context is niet langer een statische prompt. Het is een dynamisch geheugensysteem met bandbreedte-, cache- en coherentiebeperkingen. De grootste open uitdaging die werd geïdentificeerd, was de consistentie van multi-agent geheugen. Meerdere agenten die gelijktijdig lezen uit en schrijven naar gedeeld geheugen, roept klassieke uitdagingen op van zichtbaarheid, ordening en conflictoplossing, Geheugen moet niet worden gezien als ruwe bytes, maar als semantische context die wordt gebruikt voor redenering. Paper: Leer effectieve AI-agenten te bouwen in onze academie: