Een van de meest misleide concepten die crypto ooit heeft bedacht, zijn misschien wel governance tokens. De meeste bedrijven nemen governance niet echt serieus. Ze gebruiken het als een regulatoire arbitrage. De token bestaat omdat het in wezen gratis geld is dat ze bovenop hun eigen vermogen kunnen drukken. Ze zouden nooit echte besluitvormingsmacht voor hun bedrijf overdragen aan een willekeurige gemeenschap (jij). En zelfs wanneer het lijkt alsof ze dat doen, is de stem meestal scheefgetrokken door insiderallocaties, zodat de uitkomst precies daar eindigt waar het vanaf het begin was gepland. Dat gezegd hebbende, ik heb wel medelijden met de paar teams die oprecht hebben geprobeerd governance te laten werken. Ironisch genoeg zijn dat vaak dezelfde teams die echt om hun token geven en proberen echte waardecreatie ervoor te realiseren. Maar in de praktijk bederven te veel koks de soep. Een bedrijf runnen via democratie is een van de meest inefficiënte structuren die je je kunt voorstellen. Eindeloze voorstelbesprekingen, wachten op afstemming, elke stap debatteren voordat er iets kan worden voortgezet. Ondertussen eindig je met een groot aantal "stakeholders" die niet echt geïnteresseerd zijn in het langetermijnsucces van het bedrijf, maar alleen in het extraheren van kortetermijnwaarde uit hun positie. Het begint te lijken op de Duitse politiek: gooi tien verschillende groepen met volledig tegenstrijdige opvattingen in dezelfde kamer en het eindresultaat is dat er helemaal niets gebeurt. Crypto is nog steeds een startup-industrie die wordt gedreven door innovatie. Dat betekent snel bewegen, dingen proberen, ze breken, leren, itereren. Soms werkt het. Soms werkt het niet. Maar je leert en past je aan. Niets doodt innovatie sneller dan besluitparalyse. De recente drama rond @aave is een geweldig voorbeeld van deze spanning. Naar mijn mening behoren @StaniKulechov en zijn team tot de beste bouwers in DeFi en proberen ze oprecht dingen te laten werken voor iedereen die betrokken is. Maar wanneer iedereen denkt dat ze een stem moeten hebben (ieder met verschillende prikkels), vertraagt de voortgang onvermijdelijk. Ik wil me niet eens voorstellen waar Aave als bedrijf vandaag al zou kunnen zijn als de DAO niet zo'n bottleneck was geworden. Een nog duidelijker voorbeeld zou kunnen zijn @AcrossProtocol en @hal2001's recente voorstel om het bedrijf weer privé te maken, precies om deze governance-stagnaties te vermijden, terwijl ze in plaats daarvan deelnemers echte aandelenbelangen geven en iedereen rond een gedeeld langetermijndoel afstemmen. Ik hoor geruchten dat blijkbaar zelfs meer DAOs deze stap al een tijdje overwegen, dus zou het me niet verbazen als we veel meer van deze zien. Governance was een van die ideeën die goed bedoeld waren maar slecht geïmplementeerd. In theorie klinkt het prachtig, een gedecentraliseerde kumbaya-wereld waar iedereen een stem heeft. ...