In 1987 vond de eerste grondveiling in Shenzhen plaats, waarmee de markt voor commerciële woningen werd geboren, als startpunt. In 1998 stopte de staat met het toewijzen van woningen als een sociale voorziening en bevestigde dat woningen commerciële goederen zijn, wat leidde tot een prijsstijging. In 2003 werd de grondverkoop via veiling geïntroduceerd, wat leidde tot een strakkere grondaanvoer en stijgende grondprijzen. (Vastgoed werd gedefinieerd als een pijler van de nationale economie.) Daarna waren er in 2005 (de acht nationale reguleringen), 2009 (de vier biljoen stimulans) en 2015 (de afbouw van voorraden) drie periodes van enorme prijsstijgingen. Tot 2022: bevolkingskrimp, vertragende verstedelijking, en een overschot aan aanbod, wat leidde tot een correctie. In die tijd stegen de prijzen meer dan 20 jaar voordat ze begonnen te corrigeren. De grote stijging heeft de huidige obsessie van onze middenklasse voor woningen volledig gevormd. 1: 2021 was het piekjaar voor de bevolking van ons land - 1,413 miljard, daarna daalt het elk jaar met ongeveer 4 miljoen. 2: In 2025 zal het aantal hypotheeknemers in ons land 480 miljoen zijn, met de meeste leningen die zijn afgesloten tussen 2009 en 2020. Dat betekent dat, zonder de mogelijkheid van een plotselinge rijkdom, deze miljoenen mensen vanwege woningen nog 15 tot 25 jaar hun leningen aan de bank moeten terugbetalen. Hoe ik het ook reken, ik kan het niet uitkomen; zonder hulp van mijn ouders, alleen op basis van mijn salaris, kan ik een huis kopen in een derde of vierde lijn stad. Mijn conclusie is: gewone mensen zouden geen huis moeten kopen. Er is zelfs een andere conclusie: om in de basisbehoefte van huisvesting te voorzien, als je niet goed bent geboren, is de enige weg de voordelen van de tijd en de kansen in de industrie. De vorige kansen waren woningen, die de oudere generatie kon zien en zelfs een deel ervan kon profiteren. Maar dat is nu niet meer het geval. De meeste van deze voordelen van de tijd en kansen in de industrie zullen onbewust plaatsvinden; hoewel ze met de snelheid van China kunnen worden ervaren, hebben de meeste gewone mensen er geen toegang toe. Moutai is een product van de oudere generatie, en de waarde van vastgoed zou eigenlijk in 2021 geleidelijk moeten terugkeren. Daarna zijn er in de toekomst niet veel investeringsmogelijkheden, zelfs niet veel duidelijke opties, en waar de details liggen, daarover heeft iedereen zijn eigen mening. Ik herinner me dat ik voor en na de Olympische Spelen in Beijing was en een iPhone 1 kocht; toen begreep ik de aandelen van Apple niet. Maar er waren zeker mensen die aandelen van Apple kochten en die het analyseerden. Ik herinner me dat toen Tesla voor het eerst verscheen, er ook mensen waren die kochten en analyseerden, maar ik deed dat niet. Het probleem nu is: we weten allemaal dat we moeten investeren in de voordelen van de tijd en kansen in de industrie, de trend is hier, maar we kunnen geen zekerheid vinden. ...