Je weet hoe socialisten geen begrip hebben van kapitalisme? Welnu, nationalisten begrijpen geen diplomatie. De socialist denkt dat hun staat binnenlands alomtegenwoordig is, en de nationalist denkt dat hun staat wereldwijd alomtegenwoordig is, zodat het kan grijpen naar wat het maar wil met geweld, omdat het zo sterk is, en er nooit iets zal gebeuren, en niemand kan zich verzetten. Beide wereldbeelden zijn verkeerd, om vergelijkbare redenen. De socialist haat kapitalisten zo erg, en de nationalist haat buitenlanders zo erg, dat ze vaak verblind raken door haat. Ze komen te geloven dat de buitenstaanders zo incompetent zijn dat ze geen bedreiging vormen, en geen nut hebben, zolang er maximale kracht wordt toegepast. En soms brengt deze denkwijze hen verrassend ver! Ze plunderen of veroveren veel meer dan je zou verwachten. Maar uiteindelijk stuiten ze op beperkingen.

Trouwens: het is waar dat er zowel imperialistische nationalisten als autarkische nationalisten zijn. De imperialisten willen andere landen veroveren, terwijl de autarkisten er niets mee te maken willen hebben. Beide hebben eigenlijk een logica en een illogica. De logica van het rijk is: zoals bij elk bedrijf, als je niet groeit, ga je dood. Maar er is ook een illogica, de illogica van imperialistische overreaching. Evenzo is de logica van autarkie: het is goed om het zelf te kunnen bouwen. De illogica is wanneer dat zo ver wordt doorgetrokken dat er een afwijzing is van de arbeidsverdeling die intrinsiek is aan het kapitalisme, of het idee om van anderen te leren. Over het algemeen is het beter om deze politieke paradigma's te behandelen als programmeerparadigma's. Net zoals er soms een tijd is voor een recursieve benadering versus een imperatieve benadering, is er soms een tijd voor een autarkische benadering. Maar je hoeft jezelf niet te identificeren als een recursionist of een autarkist. Gebruik gewoon het beste beschikbare hulpmiddel. Er is ook in theorie een derde pad dat noch expansionistisch noch autarkisch is. Wees gewoon een "normaal" land, handelend met anderen, zonder te veroveren of hen te haten! In de praktijk betekent dit echter dat je ofwel deel uitmaakt van een rijk of autarkisch genoeg bent om buiten dat rijk te overleven.