Laat me je iets vertellen over Cuba. Amerikaanse functionarissen zeggen constant: "socialisme in Cuba is een mislukking". Maar in feite zijn de prestaties van Cuba met socialisme uiterst indrukwekkend: Ten eerste, onthoud dat de VS onmiddellijk na de revolutie sancties en een blokkade op Cuba oplegden, met het expliciete doel de economie te vernietigen, ontwikkeling te voorkomen en de mensen te verarmen. En toch slaagde Cuba erin om enkele van de beste sociale uitkomsten in de ontwikkelingswereld te bereiken, die zelfs rivaliseren met die van landen met hoge inkomens in de imperialistische kern. De druk op Cuba nam dramatisch toe na de val van de USSR, die een belangrijke handelspartner was. De blokkade werd strenger en Cuba werd gedwongen tot een ernstige economische krimp, bekend als de "speciale periode". En toch, zelfs terwijl het BBP en de consumptie tijdens deze periode daalden of stagnatie vertoonden, versnelde Cuba niet alleen zijn vooruitgang op het gebied van levensverwachting, het haalde de Verenigde Staten in en overtrof deze in 2003, ondanks dat het 80% minder BBP per hoofd van de bevolking had. Cuba gebruikte ook industrieel beleid om een van de meest geavanceerde biotechnologie-industrieën ter wereld te ontwikkelen, waardoor het afhankelijkheid van westerse monopolies ontsnapte en levensreddende hulp bood aan andere landen in het globale Zuiden. Hoe? Omdat socialisme! Socialisme stelde Cubanen in staat om productie en middelen te organiseren rond wat het belangrijkst is voor menselijke behoeften, in plaats van wat het meest winstgevend is voor kapitaal. Dit maakte hen *extreem* efficiënt in het omzetten van beperkte middelen in menselijk welzijn, ondanks de blokkade. Het voedselsysteem van Cuba is een geweldig voorbeeld hiervan. Cuba ontwikkelde een openbaar voedselsysteem dat garandeert dat iedereen toegang heeft tot basisvoedingsbehoeften. Dankzij dit systeem heeft Cuba een van de laagste sterftecijfers door ondervoeding ter wereld, zelfs lager dan in veel landen met hoge inkomens, zoals de Verenigde Staten, Denemarken en Frankrijk. Iedereen die Cuba bezoekt, merkt onmiddellijk op dat het totaal anders is dan elk ander ontwikkelingsland. Je ziet gewoon geen mensen die dakloos en hongerig zijn en bedelen op straat. Mensen zijn zeker niet rijk, maar niemand leeft in ellende. Mensen hebben *waardigheid*, ze hebben vrijheid, ze hebben soevereiniteit. Ik vraag me altijd af, hoe zou Cuba zijn als het niet voor de Amerikaanse blokkade was? Wat als het vrij had mogen ontwikkelen? Het is niet moeilijk om je de hoogtes van menselijke vooruitgang voor te stellen die de Cubanen hadden kunnen bereiken. De Amerikaanse blokkade wordt strakker, verstikt het land van basisbehoeften, om dat potentieel te vernietigen. Om die waardigheid en soevereiniteit te vernietigen. Ze doen het niet omdat socialisme "mislukt" is, maar omdat het succesvol is geweest, en die realiteit kan niet worden geaccepteerd.