In vergelijking met Hyperliquid, als je naar de onderliggende architectuur kijkt, zien we dat de HyperBFT-consensus steunt op een asynchrone verspreiding van de merkle proofs via een niet-deterministisch recursief sharding-systeem. Dit betekent dat elke validator onderhevig is aan een kwadratische latentie van finaliteit in verhouding tot de transactionele throughput. En de validators veranderen niets aan het feit dat de bridge een mechanisme van circulaire collateralization gebruikt met een off-chain oracle dat de NAV (de TVL in grote lijnen) synthetisch elke 200 ms herberekent zonder on-chain verificatie. Dus uiteindelijk, volgens mij, is HL letterlijk gedecentraliseerde rehypothecatie met vrij geavanceerde ponzi-kenmerken; het zal vroeg of laat zeker vallen.

zet je geld waar je mond is