DApp Store | Web3 Hub voor evenementen en spelletjes

LLM's blijven winnen anekdote. Zolang we anekdotes aan het uitwisselen zijn, was er eens een Japanse megacorp. Het had een jonge Indiase ingenieur in dienst genomen, die de voor hem redelijke verwachting had dat hij gelukkig misbruikt zou worden door elke werkgever in een sociale positie die daartoe in staat was.

AI heeft zijn nut. Hier is een recente, die ik uit de eerste hand heb meegemaakt: Een soldaat werd geïnformeerd dat hij een aanzienlijke financiële schuld had van bijna 7k dollar. Het enige probleem? De soldaat heeft geen idee wat het probleem is, dus gaat hij naar de financiële afdeling. De financiële afdeling kan het niet uitzoeken. Ze zeggen dat de schuld legitiem is en dat de soldaat moet betalen. Zijn enige optie is om om kwijtschelding te vragen bij de eerste COL in de hiërarchie. Om dit te doen, moet hij bewijs leveren waarom hij het geld niet verschuldigd is. Het probleem is dat niemand weet waar de schuld voor is, dus kan hij geen bewijs leveren. Dus hij en de 1SG nemen al zijn loonstroken en stoppen die in GenAi. Het antwoord? Er was een fout bij een vorige functie. Niet alleen is hij het geld niet verschuldigd, de financiële afdeling is hem geld verschuldigd. Hij neemt al het bewijs mee naar de financiële afdeling. Ze verwerken alles en hij gaat van duizenden verschuldigd naar duizenden ontvangen. Blijf op de hoogte van je financiën, mensen.

Door een culturele disconnect begreep de ingenieur een kenmerk van zijn jobaanbieding niet, dat gebruikelijk is in Japan, maar waarschijnlijk volledig tegen de ervaring van mensen die tweets in het Engels lezen: hij zou een maandelijkse toelage krijgen als hij getrouwd was.

Op een dag merkte de ingenieur tegen een senior collega op dat hij uitkeek naar de hereniging met zijn bruid, met wie hij kort voor het instappen in het vliegtuig naar Japan was getrouwd. Zijn collega feliciteerde hem en vroeg toen waarom hij dit nu pas hoorde.

De ingenieur zei dat hij het niet gepast vond om er een groot probleem van te maken, gezien het feit dat geen enkele collega zijn vrouw kende. Zijn collega, nu in paniek, vroeg of HR wist dat hij getrouwd was. De ingenieur was geschokt door deze vraag.

Zijn collega legde uit dat hij helemaal niet in de problemen was, maar dat hem per ongeluk een deel van de beloofde compensatie elke maand gedurende meerdere maanden was onthouden, en dit was een zeer ernstige tekortkoming, en hij sprak de zekerheid uit dat dit gecorrigeerd zou worden.

De ingenieur vertelde zijn collega dat het oké was, dit was het leven, soms word je tekortgedaan maar je hebt de baan nodig, dus je gaat ermee akkoord. Zijn collega herhaalde dat hij de bezorgdheid van de ingenieur begreep, maar dat dit in feite een onschuldige fout was in plaats van een managementbeslissing.

Zijn collega liep toen naar de HR-afdeling en zei één zin in de trant van "(Naam) heeft zijn huwelijk gevierd voordat hij in onze dienst trad *en wij wisten het niet.*" De hoofd HR zei "VERONTSCHULDIG" en rende fysiek de kamer uit.

Later die dag, de hoofd HR, die buiten adem leek, riep de ingenieur en zijn collega om te vertalen. De kas had niet genoeg geld om het tekort aan te vullen. Hij had persoonlijke middelen geleend van de hoofd van het kantoor om het verschil te maken.

En de ingenieur, verward, kreeg een envelop en een handgeschreven berekening over het tekort, met overvloedige excuses en de belofte dat het in de toekomst correct zou zijn.

Soms heeft de megacorp niet de beslissing genomen om je te bedriegen. Het weet simpelweg niet dat er iets is dat jij niet weet dat belangrijk is.

Ik zeg vaak dat ik een gecompliceerde relatie heb met het waardensysteem dat het zijn van een Japanse salarismannetje met zich meebrengt. Een deel van deze gecompliceerde relatie is de waardering voor een salarismannetje die, als een ster in zijn firmament, gelooft dat het bedrijf nooit een werknemer van zijn loon zou bedriegen.

(Japan heeft ook arbeidsdepartementen, advocaten en juristen, en heeft ze soms echt nodig. Maar in dit geval had het gewoon drie heel verschillende mannen in heel verschillende banen die allemaal één zin begrepen als een dringende noodsituatie.)

@goldfish_pond In mijn laatste jaar als salarismedewerker had ik last van black-outs door ~100 uur durende werkweken, veroorzaakt door ondercompetentie in het plannen om een backoffice webapplicatie voor de universiteit te bouwen.