Nieuw paper met @_patrickogrady en @commonwarexyz: De Carnot-grens. In op leiders gebaseerde consensus moet de leider elke blok naar elke andere processor sturen. Erasure coding helpt: in plaats van een volledige kopie naar iedereen te sturen, stuurt de leider elke processor een klein fragment, waaruit het volledige blok kan worden gereconstrueerd zodra er genoeg fragmenten zijn verzameld. De efficiëntie van deze codering wordt vastgelegd door de data-uitbreidingsratio — de verhouding van de totale verzonden data tot de payloadgrootte. Dit is een belangrijke parameter voor de doorvoer: hoe dichter het bij 1 is, hoe dichter de maximale doorvoer bij de ruwe netwerkkapaciteit komt. We bewijzen dat protocollen met 2-rondige finaliteit (één stemronde) geen data-uitbreidingsratio onder de 2,5 kunnen bereiken, wat een grens is die door bestaande protocollen wordt gehaald. We tonen vervolgens aan dat een extra stemronde de barrière doorbreekt, waardoor tarieven mogelijk zijn die willekeurig dicht bij 1 liggen. Links naar paper en blog hieronder...