Een man proeft de zure room, het enige overgebleven zuivelproduct dat beschikbaar is, in een staatswinkel in Moskou, maandag 24 december 1991.... December 1991—dagen voordat de Sovjetunie officieel ophield te bestaan—was het dagelijks leven in Moskou beperkt tot wat er nog op een plank te vinden was. In veel staatswinkels waren de toeleveringsketens effectief afgebroken. Basisgoederen—vlees, boter, zelfs brood—waren vaak niet beschikbaar of vereisten uren wachten. In sommige gevallen bleef er slechts één product over, wat een economie weerspiegelde in haar laatste fase van ineenstorting. Op dat moment versnelde de inflatie, faalden de distributiesystemen van de overheid en verloor de roebel snel aan waarde. De industriële productie was scherp gedaald, en tekorten waren niet langer incidenteel, ze waren systemisch. Voor gewone burgers betekende het improviseren van maaltijden, ruilhandel of simpelweg zonder te moeten leven. Binnen enkele dagen zou de USSR op 26 december 1991 uiteenvallen, wat een einde maakte aan bijna 70 jaar gecentraliseerde economische controle. Momenten als deze vangen de menselijke schaal van die ineenstorting, waar geopolitiek zich vertaalde in iets onmiddellijk en tastbaar: wat er wel of niet beschikbaar was om te eten. In 1992 ging Rusland over op "shocktherapie"-hervormingen, en de prijzen voor veel basisgoederen stegen in één jaar met meer dan 250%, wat een van de snelste inflatiepieken in vredestijd in de moderne geschiedenis markeerde. © Reddit #archaeohistories