Woke Right Leugen van de Dag: "Alle wetgeving wetgeving moraliteit." Deze specifieke leugen is een interessante omdat het op zichzelf niet noodzakelijkerwijs onwaar is; het is gewoon misleidend. Het doel van deze uitspraak is om het argument van de juiste gronden naar verkeerde te verplaatsen. Dit is een typisch soort manipulatie in dialectische politieke oorlogsvoering. Door mensen te laten discussiëren over een onderwerp op de verkeerde manier, kunnen ze hun agenda bevorderen door de energie die door het argument wordt gegenereerd. Ondertussen voorkomt het feit dat het argument zelf op de verkeerde voorwaarden en op de verkeerde plaats wordt gehouden, dat de oppositie een geschikte verdediging kan opbouwen. In vrije landen, of over het algemeen niet-totalitaire situaties, raakt de wet de meeste aspecten van het leven niet. Dit is psychologisch lastig omdat wanneer je aan wet of regelgeving denkt, je denkt aan de plaatsen die het wel raakt, waardoor het moeilijk is om aan alle plaatsen te denken die het niet raakt. De Eerste Amendement in het Amerikaanse systeem omvat zowel een Establishment Clause als een Free-exercise clause met betrekking tot de uitoefening van religie, bijvoorbeeld. Dit is de staat die expliciet zegt dat ze in dit systeem geen zaken zal hebben met het wetgeven van religie. Buiten de bescherming van ieders onvervreemdbare rechten, stapt de Amerikaanse staat opzettelijk buiten het geven van wet jurisdictie over religieuze uitoefening. In gewone taal, je hebt hier religieuze vrijheid. In het Amerikaanse systeem hebben we verder "zelfbestuur," dat is gebaseerd op het idee dat de wet zo min mogelijk invloed zal hebben, zodat mensen hun eigen zaken met de grootste vrijheid mogelijk kunnen beheren. Dat wil niet zeggen dat er geen wet is of dat het geen menselijk gedrag beperkt; het betekent dat de wet zijn jurisdictie minimaliseert, waardoor de soevereiniteit van het individu over de zaken van zijn eigen leven tot het maximale niveau mogelijk in een rechtvaardige samenleving wordt vergroot. Ik begrijp dat we veel regelgeving hebben en in veel situaties misschien zelfs overgereguleerd zijn (hoewel ongetwijfeld ondergereguleerd in andere gebieden). Het is moeilijk om de jurisdictie goed te krijgen, maar het punt is dat de jurisdictie van de wet het werkelijke argument is dat wordt voorgesteld, niet de aard van wat de wet zelf is. Nu kan het waar of niet waar zijn dat alle wetgeving/wet moraliteit oplegt. Dat is een interessante filosofische discussie, denk ik. De conventionele opvatting is dat ze elkaar overlappen maar niet identiek zijn, maar, eerlijk gezegd, wie geeft er om in het dagelijks leven? Het punt hier is dat het simpelweg niet het punt is. Het punt gaat niet over de aard van de wet (wat de wet is) maar over de jurisdictie van de wet (waar en op wat de wet van toepassing is). De Woke Right wil de reikwijdte van de wet uitbreiden. Dat wil zeggen, ze willen (hun eigen) "morele" wetten opleggen op plaatsen waar wij, in vrije samenlevingen, over het algemeen het idee verwerpen dat de wet van toepassing zou moeten zijn, zoals binnen de privacy van je huis voor dingen die niemand direct schaden en niemand anders' onvervreemdbare rechten schenden. Het argument dat we met hen zouden moeten hebben, is of we de reikwijdte van de wet zouden moeten uitbreiden, of zelfs of we hen controle zouden moeten geven over die uitbreiding, vooral wanneer ze van plan zijn dit op een openlijk sektarische manier te doen. Het doel van de Woke Right is om mensen te laten discussiëren over de vraag of we "moraliteit wetgeven" zodat ze kunnen zeggen "alle wetgeving wetgeving moraliteit" en de implicatie kunnen toevoegen dat ze de jurisdictie kunnen uitbreiden waar ze volgens hun eigen moraliteit kunnen wetgeven. De echte vraag die op tafel ligt is niet of de wet, als wet, betreft dat de staat moraliteit oplegt; het is of de staat enig recht heeft om in de plaatsen te reiken waar hij geen zaken heeft. Door ons te laten discussiëren over de vraag of de wet, als wet, moraliteit in juridische vorm is, verliezen we het zicht op het feit dat het argument er een van jurisdictie is, niet van de aard van de wet. Erger nog, door dit argument aan te nemen, geven we de mensen die het induceren voldoende grond om een sterk geval te maken dat wat ze voorstellen niet onredelijk is. Ze kunnen een sterk geval maken dat de wet op de een of andere manier moraliteit wetgeving, en lijken dus redelijk in hun echte, maar verborgen, argument: de staat zou zijn jurisdictie moeten uitbreiden om dingen te wetgeven waar hij geen zaken mee heeft (bijvoorbeeld, het bedreigen van religieuze vrijheid is de Eerste Amendement omverwerpen, wat in feite betekent de Verenigde Staten voor een ander Amerika te verlaten). Dus laten we ontknopen wat er echt aan de hand is met deze misleidende argumenten en echte discussies voeren.