Elke keer dat de boer vertrok, huilde de koe urenlang, dus begon hij haar mee te nemen naar het treinstation. Op het platteland van Ierland merkte een boer op dat een bepaalde koe in paniek raakte elke keer dat hij vertrok om met de trein voorraden op te halen. Zijn vrouw kon het niet verdragen om haar urenlang te horen huilen, dus besloot hij op een dag om haar mee te nemen en haar in plaats daarvan op het station te laten wachten. Op de een of andere manier begreep de koe het. Vanaf die dag werd het hun routine. Ze zou geduldig op hem wachten op het station totdat zijn trein terugkwam, en dan vrolijk met hem terug naar huis lopen. Het was het soort loyaliteit dat mensen van een hond verwachten, niet van een koe, en dat is precies waarom het verhaal bij iedereen die het zag, bleef hangen.