Waarvoor ik als mens het meest dankbaar ben, zijn de "moeilijke tijden", de pijnlijke episodes, de zware lessen, het brute lijden. Blijf het lijden negeren, blijf je hoofd in het zand steken, en het zal alleen maar erger worden. Of je leert echt jezelf te observeren, bewust te worden van je acties, en begint in jezelf te duiken om de ware bron van lijden te ontdekken, je kleine "ik-identiteit", en dat eeuwig klagende ego op te lossen, of er kan nooit serieuze verlichting van lijden komen. Nu is mijn eigen leven een belachelijk soepele rit vergeleken met het leven van de meeste mensen, maar dat kon alleen komen nadat ik een extreem zware tijd had toen ik begin twintig was, vandaar de dankbaarheid voor die zeer geconcentreerde periode van lijden die op mijn pad kwam. Ik weet dat de meesten van jullie nog steeds lijden in verschillende mate, sommigen een beetje, sommigen veel, maar leer er dankbaar voor te zijn, het wijst je op de enige ware bron van lijden, jezelf, en zal die weg blijven wijzen totdat je naar binnen gaat. Mijn hele website en dit hele account zijn gewijd aan het stimuleren en helpen op die reis, dus dat is in ieder geval een goed startpunt als je niet weet hoe of waar te beginnen. Veel succes.