Od roku 2000 powierzchnia zielonych liści na świecie wzrosła o 5%. Ten wzrost to około 5,5 miliona kilometrów kwadratowych - co odpowiada dodaniu całego lasu deszczowego Amazonii do planety w zaledwie nieco ponad dwie dekady. Badania NASA wskazują, że ta dodatkowa pokrywa liści działa jak naturalna klimatyzacja. Co najmniej 30% zazielenionych obszarów odczuło niewielki efekt chłodzenia z powodu sposobu, w jaki liście zarządzają parą wodną i turbulencjami powietrza. Podczas gdy niektóre modele przewidywały, że wzrost się zatrzyma, NASA odkryła, że nawet na intensywnie uprawianych terenach produkcja żywności (zboża, warzywa, owoce) wzrosła o 35–40% od 2000 roku. To poetycka ironia, że sieci mikoryzowe pod jednym krokiem w Tajdze mogą rozciągać się na mile, komunikując się z prędkością powolnych, pulsujących fal chemicznych. Jeśli zazielenienie jest widoczną manifestacją żyjącego świata, to bioma gleby jest jego świadomym umysłem. Podczas gdy ludzie są zajęci codziennymi sprawami walki, granic i prowadzenia biurokracji, świat pod naszymi stopami angażuje się w ogromną, cichą i wyrafinowaną kooperacyjną gospodarkę. Ziemia nie jest kruchą maszyną, którą musimy naprawić, ale wyrafinowaną, starożytną inteligencją, która dokładnie wie, jak wydawać swój 'kapitał węglowy'. Cała narracja klimatyczna zmienia się więc. To już nie jest kwestia Czerwonego Kodu strachu; chodzi o głębokie zielone poczucie zdumienia.