ludzie lubią przewidywać, że nastąpi powrót do czatów grupowych, gdy internet "staje się zbyt wrogi." np. ten obrazek przewidujący, że ludzie wycofają się do "przytulnej sieci," odłączonej od ciemnego lasu. ale nie sądzę, że to się wydarzy. gdy jakakolwiek niszowa społeczność staje się bardziej interesująca, rośnie zachęta do odejścia od strażników i przekształcenia tej społeczności w większą publiczność. to ciągły wzór ograniczający żywotność niszowych społeczności (scen) od początku internetu. (i można argumentować, że od początku kultury ludzkiej.) sceny zaczynają się od małej grupy, np. kilku przyjaciół, z nieformalnymi normami i DNA wspólnych zainteresowań. scena tworzy rzeczy dla własnej korzyści, interesujące rzeczy, a przez to scena rośnie. jak wczesne życie komórkowe, musi utworzyć barierę, aby chronić swoje DNA, rzeczy, które czynią ją generatywną, przed światem zewnętrznym. coraz więcej formalnych struktur, strażników, norm, wiki, gromadzi się, aż, puf! ciśnienie na tamie staje się zbyt duże. pęka. różnica między grupą wewnętrzną a zewnętrzną gwałtownie się rozmywa - komórka umiera. członkowie zbierają się i kierują w nowe pastwiska, podczas gdy rzeczy i pomysły, które stworzyli, żyją dalej i są remiksowane w nowe formy przez nowe sceny. usenet i wieczny wrzesień, blogosfera, subreddity, 4chan, 2b2t, klastry sim na twitterze / tpot, itd. - to nie jest nowy proces, zdarzał się wielokrotnie, w cyklach. obecne boty spamujące odpowiedzi nie różnią się zbytnio od nieświadomych ludzi, którzy zalewali usenet irytującymi niskokontekstowymi postami w połowie lat 90. daleko od zapowiedzi zniszczenia publicznych scen przez ciemny las, prawdziwą innowacją mediów społecznościowych było to, że umożliwiły one płynne i algorytmiczne tworzenie nowych scen. zamiast tego, aby członkowie sceny musieli kupować sprzęt serwerowy, (co zawsze zapraszało problem anarchistycznej prasy drukarskiej dla scen opartych na forach,) mogli stworzyć subreddit, lub hashtag, lub nawet po prostu rozmawiać o rzeczach i pozwolić algorytmowi połączyć ich z podobnie myślącymi ludźmi. tylko w mediach społecznościowych mogło coś takiego jak "tpot" pojawić się jako niejasna, bezprzywódcza, nieczytelna scena. ale jak każda scena, te nowe sceny również były skazane na upadek. jak mogłyby nie? niektóre sceny opierają się śmierci, budując coraz więcej struktur - pomyśl o wikipedii z jej nieskończonymi zasadami i komitetami. te sceny mogą przetrwać, ale zamieniają się w wikipedię. (lub rzadko nowe instytucje.) niektóre sceny próbują zamiast tego opierać się zarówno śmierci, jak i wikifikacji, nie wpuszczając nikogo - ale te sceny również umierają, przez stagnację i rotację. groupchats "przytulnej sieci" będą miały to samo, jeśli będą odłączone od publicznego internetu i sceny gospodarza, która je stworzyła. (jeśli jesteś w jednym, pomyśl o tym - o czym rozmawia twój czat grupowy? skąd pochodzą członkowie? to jest jego scena gospodarza, a jeśli ta scena umrze, to w końcu umrze również czat grupowy.) najbardziej udane sceny w przeszłości radziły sobie z tym poprzez a) jakiś rodzaj leja rekrutacyjnego, takiego jak rozgłos lub powiązania z stabilnymi elitarnymi instytucjami, takimi jak arystokracja czy wojsko, oraz b) staranne przyjmowanie i indoktrynację nowych członków. starożytne kultury oparte na tych zasadach przetrwały przez wieki. ale większość nowoczesnych, a zwłaszcza internetowych scen nie potrafi tego zrobić. po prostu zbyt trudno utrzymać wystarczające zainteresowanie, aby przyciągnąć nowych uczestników i przetrwać, jednocześnie trzymając większość na zewnątrz. pomysł "przytulnej sieci" wydaje się myśleć, że to jeden dziwny trik, którego nikt nie próbował, zamiast czegoś, co powtarzało się wielokrotnie. sceny internetowe wydają się działać najlepiej, gdy są otwarte, płonące jasno i szybko. najbardziej interesujące sceny eksplodują w wybuchu generatywności, a potem, gdy wszyscy krążą wokół ich fragmentów, rozpraszają się i zbierają gdzie indziej - ci sami ludzie pojawiają się wielokrotnie w różnych kontekstach. każdy ma wiele rzeczy do zrobienia w danym momencie. nieczytelność przez wielość.

czy AI uczyni ten wzór nieosiągalnym? jeśli tak, to nie byłoby to "powrotem do przytulnej sieci", lecz całkowitym zniszczeniem wspólnej generatywności online. ale nie sądzę, że to się stanie. czasami ludzie wysyłają mi interesujące odpowiedzi na moje posty na blogu. ludzie również wysyłają mi dużo spamu. widzę te pierwsze, a nie te drugie, ponieważ maszyny zajmują się tym za mnie. przed filtrami spamu ludzie przewidywali, że e-maile zatoną w pożarze spamu - to nigdy się nie zdarzyło. podobnie, AI pomaga zarówno w ofensywie, jak i defensywie w problemie spamu w publicznej sieci. będą nowe filtry spamu, nowe uściski dłoni, nowe sposoby budowania zaufania. sceny, które to rozwiążą, rozwiną się, a te, które tego nie zrobią, znikną. w dłuższej perspektywie AI prawdopodobnie zmniejszy liczbę osób uczestniczących w scenach, nie z powodu spamu, ale raczej z powodu latyfundialnej internalizacji produkcji treści. ale dla tych, którzy wciąż chcą uczestniczyć w scenach, ilość, którą scena będzie mogła osiągnąć, eksploduje - por. Rainbows End. dopóki żyją istoty społeczne, publiczna scena musi umierać i odradzać się, wciąż na nowo.