Uważam, że ten poziom dążenia do zysku jest zarówno mylący, jak i głęboko niepokojący. Ten facet jest wart ponad 150 miliardów dolarów, jest jednym z dziesięciu najbogatszych ludzi na świecie. Jeśli nadal z pasją pchasz swoją firmę do przodu, aby poprawić ludzkość, mogę to zrozumieć, a może on też. Ale pojawienie się w telewizji, aby działać jak głodny sprzedawca z siłą i pilnością, aby promować jeszcze większą konsumpcję swojej technologii, gdy jesteś jednym z dziesięciu najbogatszych dyrektorów generalnych, wydaje się, że albo utknął w stanie traumy przetrwania, albo jest niewolnikiem liczb lub jakiegoś podmiotu, który go popycha do przodu. To typ osoby, która osiąga ten poziom bogactwa, prawda? Gdyby był dobrze zrównoważony, nigdy nie doprowadziłby Nvidii do tego, gdzie jest. Ale wciąż, to jest mylące. Projekuje emocje związane z byciem zdenerwowanym z powodu ludzi, którzy decydują się nie korzystać z jego technologii, lub po prostu nie korzystają wystarczająco z jego technologii. Czy on nie wie, ile więcej jest w życiu? Czy to kiedykolwiek będzie wystarczające? Co go napędza?