Arkadaşlar, Bugün yine bir savaş günü. İnsanları kurtarırken ölen 23 yaşındaki Yuliia hakkında bir yazı daha yazdım. Her gün savaş hakkında yazıyorum. Bazen artık yapamayacağımı hissediyorum. Tüm bu acını yaymaya dayanamadığımı. Dürüst olmak gerekirse, bazen tüm sosyal medya hesaplarımı kapatıp bir daha açmamak istiyorum. Ama yine buradayım ve yazıyorum. Acıdan, kayıpdan, umuddan, bu savaşı kalıcı barışla bitirmek için yapılması gerekenlerden bahsediyorum. Aksi takdirde, bu savaşan herkese, ölen tüm insanlarıma ihanet olurdu. Arkadaşlar, nasılsınız? Tüm bunlarla nasıl dayanıyorsun? Savaştan çok uzaksın. Bizim hakkımızda okumaya sizi ne sebep ediyor? Ne hissediyorsun? Sizden gerçekten haber almak isterim. Sesin de destekçi. Hazırsanız lütfen düşüncelerinizi yorumlarda paylaşın. Her şeyi okurum. Ve söz veriyorum, kaybolmayacağım. Burada benimle kaldığınız için teşekkür ederim. Slava Ukraini.