Bir adam, ilk günlerde yıllarca sessizce Bitcoin madenciliği yapar ve o dönemde sadece birkaç bin dolar değerinde bir yığın biriktirir. Bunu unutuyor, hayatına devam ediyor ve bir gün eski madencilik ödüllerinin artık 3.200.000 dolar değerinde olduğunu fark ediyor. Satmak, neredeyse tüm tutar için acımasız bir vergi faturası başlatır. Bu yüzden zengin ailelerin onlarca yıldır gayrimenkul ve hisse senetleriyle yaptığı şeyi yapıyor. Bitcoin'i geri alınamaz bir güvene aktarır, onu kusursuz teminat olarak tehin eder ve pozisyona karşı düşük faizli bir kredi alır. Kredi, onun kişisel likidite motoru haline gelir. Bir ev satın alıyor, emekliliğini finanse ediyor ve bir tane bile satoshi satmıyor. Satış gerçekleşmediği için sermaye kazancı vergisi uygulanmaz. Bitcoin sağlam kalmış, her yıl değeri artıyor. Vefat ettiğinde, vakıf BTC'yi çocuklarına miras günündeki piyasa fiyatına eşit taze bir maliyet bazıyla dağıtır. Orijinal milyonlarca dolarlık kazanç vergi kayıtlarından tamamen siliniyor. Aile varlığı elinde tutar. Hükümet hiçbir şey almıyor. Ve unutulmuş bir madencilik hobisi, çok kuşaklı bir kaleye dönüşüyor.