Oxford'da bir doktora öğrencisi, "yapay zeka tarafından oluşturulmuş" bir çalışma gönderirken yakalandı. Ama yapay zekayı hiçbir şey yazmak için kullanmamıştı. Düşünmek için kullandı. İşte danışmanının "son 20 yılda gördüğüm en sofistike araştırma süreci" olarak adlandırdığı iş akışı. Her makaleye acımasız bir tanı yönlendirmesiyle başlar. Kabaca argümanını Claude'a döker ve soruyor: "Bu mantık yürütmedeki en zayıf 3 mantıksal sıçrama hangileri? Düşmanca bir sınav uzmanı önce nereye saldıracak?" Yapay zeka onun makalesini yazmaz. Bu, taslağını yok eder. Sonra yeniden inşa eder. Ama bir sonraki adım, onu ChatGPT veya Claude kullanarak paragraf üreten diğer öğrencilerden ayıran şey. Alanındaki en iyi 5 makaleyi yükler ve şöyle soruyor: "Argümanımdaki hangi iddialar bu yazarların aslında bulduklarını çelişiyor veya basitleştiriyor?" Çoğu öğrenci, göz gezdirdikleri makaleleri atıfta bulunuyor. Gerçekten anlamaya zorlandığı makaleleri atıfta bulunuyor. Son hamle neredeyse haksız. Teslim etmeden önce sonucunu yapıştırıp şöyle soruyor: "Bir bilim filozofu bu argümanda eksik olan bir şey söylerdi? Savunmadığım hangi varsayımları yapıyorum?" Denemeleri "alışılmadık derecede titiz" ve "nadir bir eleştirel derinlik gösteriyor" gibi yorumlarla geri dönüyor. Yazmak için yapay zeka kullanmıyor. Bunu tek başına düşünebileceğinden daha fazla düşünmek için kullanıyor....