Üniversitemdeki bir adam 3 yıldır tek bir ders kitabı bile almamıştı. Sınavlardan önce herkes panikken hep rahat görünen aynı adam. Sonunda ona nasıl olduğunu sordum. Dizüstü bilgisayarını çıkardı ve bana Claude iş akışını gösterdi. Böyle çalıştığım için kendimi aptal hissettim. Claude'dan bir bölümü özetlemesini hiç istemedi. Her dönem ilk sorusu şuydu: "İşte ders müfredatım ve bunlar bu dersin son 5 yılındaki sınav kağıtları. Bana en çok hangi kavramların ortaya çıktığını söyle. Profesörün açıkça neyi önemsediğini söyle. Bana güvenle görmezden gelebileceğim şeyleri söyle." Dersi öğrenmeye çalışmıyordu. Sınavı öğrenmeye çalışıyordu. Bana gösterdiği ikinci şey beynimi biraz kırdı. Claude'un işaretlediği konuları alıp şöyle soruyordu: "Bunu sınav sorusunu yanıtlamam gerekiyormuş gibi açıkla, derinlemesine anlamam gerekiyormuş gibi değil. Sınav görevlisi ne arıyor?" 20 dakikada çözebileceği bölümlere 4 saat harcıyordum. Her gazeteden önceki gece kullandığı son soru: "Anlattıklarımıza dayanarak, yarın gelmesi muhtemel 5 soruyu bana ver. O zaman en iyi öğrenci gibi cevap ver." Saat 23:00'te uyurdu. ...