İnsanlar, internet "çok saldırganlaşırken" grup sohbetlerine geri çekileceğini tahmin etmeyi sever. Örneğin, bu görüntü, insanların karanlık ormandan kopuk olan "rahat ağa" çekileceğini öngörmektedir. Ama bunun olacağını sanmıyorum. Her niş topluluk daha ilginç hale geldikçe, kapıcılardan ayrılıp o topluluğu daha geniş dış grup kitlesine taşıma teşviki de orantılı olarak artıyor. Bu, internetin başlangıcından beri niş toplulukların (sahnelerin) ömrünü sürekli sınırlayan bir desendir. (ve tartışmalı olarak insan kültürünün başlangıcından beri.) Sahneler, örneğin bazı arkadaşlar, gayri resmi normlara ve ortak ilgi alanlarına sahip küçük bir tohum grubundan başlar. Sahne kendi çıkarları için, ilginç şeyler yaratıyor ve bu yüzden sahne büyüyor. Erken hücresel yaşam gibi, DNA'sını, yani onu üretken yapan şeyleri dış dünyadan korumak için bir bariyer oluşturması gerekir. Daha da resmi yapılar, kapı bekçileri, normlar, wiki'ler birikiyor ve pop! Barajın üzerindeki baskı çok fazla. kırılır. İç ve dış grup arasındaki fark şiddetle çözülür - hücre ölür. Üyeler yeniden toparlanır ve yeni alanlara yönelir; yarattıkları şeyler ve fikirler yaşamaya devam eder ve yeni sahnelerle yeni biçimlere karıştırılır. Usenet ve Ebedi Eylül, blogosfer, subredditler, 4chan, 2B2T, Twitter simkümeleri / TPOT vb. - bu yeni bir süreç değil, döngüler halinde tekrar tekrar oldu. Mevcut cevap-spam botları, 90'ların ortasında Usenet'i sinir bozucu düşük bağlamlı içeriklerle dolduran bilgisiz insanlardan çok da farklı değil. Sosyal medyanın gerçek yeniliği, karanlık orman'ın kamusal sahneleri yok etmesini haberdar etmekten çok uzak, yeni sahnelerin oluşumunu akışkan ve algoritmik hale getirmesiydi. Sahne üyelerinin sunucu donanımı satın alması yerine (ki bu her zaman forum tabanlı sahneler için anarşist matbaa problemini çağırıyordu), bir subreddit, bir hashtag oluşturabilirler ya da sadece bir şeyler hakkında konuşup algoritmanın onları benzer düşünen insanlarla simküme etmesine izin verebilirler. "TPOT" gibi bir şey ancak sosyal medyada belirsiz, lidersiz, okunmaz bir sahne olarak ortaya çıkabildi. Ama her sahnede olduğu gibi, bu yeni sahneler de çökmek zorundaydı. Nasıl yapmazlardı ki? Bazı sahneler ölüme direnmek için giderek daha fazla yapı inşa eder - sonsuz kuralları ve komiteleriyle Wikipedia'yı düşünün. Bu sahneler hayatta kalabilir, ama Wikipedia'ya dönüşüyorlar. (ya da nadiren yeni kurumlar.) Bazı sahneler bunun yerine hem ölüme hem de wikipedizasyona karşı direnmek için kimseyi içeri almaya çalışıyor - ama o sahneler de durgunluk ve dağılma nedeniyle ölüyor. "Cozy Web"in grup sohbetlerinde de aynı şey olur, eğer onları doğan kamusal internet ve host ortamından kopurlarsa. (Eğer bir sahnedeyseniz, düşünün - grup sohbetiniz ne hakkında konuşuyor? üyeler nereden geliyor? Bu onun ev sahibi sahnesi ve o sahne ölürse, sonunda grup sohbeti de ölür.) Geçmişteki en başarılı sahneler bunu a) aristokrasi veya ordu gibi istikrarlı elit kurumlarla bağlantılar gibi bir tür işe alım kanalı ile ele aldı; b) yeni üyelerin dikkatli kabulü ve beyin yıkaması. Bu ilkeler üzerine inşa edilen eski tarikatlar yüzyıllar boyunca varlığını sürdürdü. Ama çoğu modern, özellikle internet sahnesi bunu başaramıyor. Yeni katılımcıları çekmek ve hayatta kalmak için yeterince ilgi göstermek çok zor, çoğunluğu dışarıda tutmak. "Rahat ağ" fikri, bunun kimsenin denemediği garip bir numara olduğunu düşünüyor, defalarca suçlanan bir şey değil. İnternet sahneleri ise en iyi şekilde açık oldukları, parlak ve hızlı yandıklarında çalışıyor gibi görünüyor. En ilginç sahneler üretkenlik patlamasıyla patlıyor, sonra herkes parçalarının etrafında dönerken dağılır ve başka bir yerde yeniden toplanır - aynı insanlar farklı bağlamlarda tekrar tekrar ortaya çıkıyor. Herkesin aynı anda birden fazla şeyi oluyor. çoklukla okunaklık var.

Yapay zeka bu deseni mümkün kılmaz mı? Eğer öyle olsaydı, bu "rahat web'e dönüş" değil, paylaşılan çevrimiçi üretkenliğin tamamen yok edilmesi olurdu. Ama bunun olacağını sanmıyorum. İnsanlar bazen blog yazılarıma ilginç yanıtlar gönderiyor. İnsanlar bana çok fazla spam gönderiyor. İlkini görüyorum, ikincisini değil çünkü makineler benim için hallediyor. Spam filtrelerinden önce, insanlar e-postaların spam seğregine dönüşeceğini tahmin ediyordu - bu hiç olmadı. Benzer şekilde, yapay zeka halka açık web'in spam sorununa karşı saldırı *ve* savunma sağlar. Yeni spam filtreleri, yeni el sıkışmalar, güven oluşturmanın yeni yolları olacak. Bulan sahneler yükselir, bulmayanlar ise ölür. Uzun vadede, yapay zeka muhtemelen sahnelere katılan kişi sayısını azaltacak; bunun nedeni spam değil, latifundia tarzı içerik üretiminin içselleştirilmesi. ama sahnelere katılmak isteyenler için, bir sahnenin yapabileceği miktar patlayacak - bkz. Rainbows End. Sosyal varlıklar yaşadığı sürece, kamusal sahne tekrar tekrar ölmeli ve yeniden doğmalı.