Her insan hayatı boyunca iki dağa tırmanır. İlki, herkesin tırmanmanı söylediği tepki. Yolu takip ettin, her kilometre taşına ulaştın ve boşluk seni oraya kadar takip etti. O dağ, tüm zaman boyunca başkasının dağına tırmandığını fark etmenin sonuna erer. İkincisinin seyircisi yok, net bir yol yok, kimse alkışlamıyor. Ama her adım senin gibi geliyor. En zor kısım ikinci dağa tırmanmak değil. İlkinden aşağı yürüyor.