Bunlar Amerika'nın şu anda ihtiyaç duyduğu ama sahip olmadığı Ukraynalı askerler. Dronlara karşı irkilmezler. Topçu ateşi altında panik yapmazlar. Dört yıl üst üste modern savaşın bir insana atabileceği her şeyi öğrendiler ve hâlâ ayakta duruyorlar. Çamurda. Rusya'ya karşı. Gülümseyerek. Eğer Amerikalıysanız ve Amerikan hayatlarını önemsiyorsanız, gerçekten önemsiyorsanız, bayrak gibi bir bakım değil, İran hava saldırısı olmaktan çıkıp sokak çatışması haline geldiğinde oğullarınızın yanında bu erkekleri görmek istersiniz. Cesur oldukları için değil. Cesur ucuzdur. Çünkü insanları eve canlı nasıl getireceklerini tam olarak biliyorlar. Çocuklarınızın yapmak zorunda kalmayacağı için her hatayı onlar yaptı. Dünyada bunu daha iyi yapan kimse yok. İngilizler değil. İsrailliler değil. Kimse. Hava gücü hakkında rahatsız edici gerçek şu. Savaşları bitirmez. Hiç olmadı. İran her saldırıyı absorbe edecek, nüfusa yayılacak ve bölgedeki hedeflere vurmaya devam edecek, ta ki biri, bir yerde, gerçek yere ayak basmak zorunda kalana kadar. Kentsel savaş. Sıkı alan. Tabutları dolduran ve siyasi kariyerleri sona erdiren türden bir kavga. İşte tam da o anda, Ukraynalıların yanınızda olması dış politika tartışma konusu olmaktan çıkar ve eve dönen bir asker ile havaalanındaki katlanmış bayrak arasındaki fark haline gelmeye başlar. Gezegendeki en savaş tecrübesine sahip savaş uçakları Ukraynalılar. Bu savaş çağının yarattığı her drone taktiğini, her pusuyu, her numarayı biliyorlar. Bunu zor yoldan öğrendiler. Ve gerçekten hazırdılar, Amerika ile her ayrıntısını paylaşmaya hazırdılar. Bunun yerine, Washington bir yıl boyunca başkanını kamuoyuna küçük düşürdü. Bu karar gerçekten kaç Amerikalı hayatına değer? Beyaz Saray'da biri muhtemelen bu matematiği yapmalı. Gandalv / @Microinteracti1