"Gerçek bir CEO" olmaya çalışmak en kötü yanıltılarımdan biriydi: Gainsight'ı Mayıs 2013'te başlattık ve müşteri başarısı sektörü için ilk Pulse konferansımızı düzenledik. Etkinlik daha sonra standart hale geldi ve yıllık binlerce katılımcı katıldı. Tipik "utandırıcı ama sevimli" şeyimi yaptım ve bir şekilde açılış sahnesinde muhteşem tonlarda bulundum. Sonra futbol kaskı taktım ve gerçekten kötü bir Heisman pozu yaptım. Orada olmalıydın. Her neyse, etkinlik büyük bir ilgi gördü. Bence insanlar bizim tuhaf kültürümüze çok bağlandı. O yıl daha fazla para topladık ve gerçek bir şirket olma yolunda ilerliyorduk. 2014 Ocak ayında, Pulse 2014'ten dört ay uzaktaydık. Büyüyorduk ve ben de büyümek istiyordum. Bu yüzden oyunumu bir üst seviyeye taşımak için bir konuşma koçu tuttum. Saygı görmüştü ve işinde çok iyiydi. Ve şöyle dedi: "Nick - daha profesyonel olmalısın. Garip kıyafetler yok. Yavaş konuş. Ve bu kadar heyecanlanmayı bırak - garip. Ayrıca, prompter'dan senaryoyu oku." Ben de yaptım. Ve Pulse 2014 AÇIK ara en kötü açılış konuşmamdı. Ben robotiktim. Konuşmam zorla yapılmıştı. Çok az gülümseme. Tipik bir CEO konuşması. YouTube'da kendiniz izleyebilirsiniz. Aslında, lütfen yapma! Ertesi yıl tekrar kendime döndüm. Senaryo yok. Not yok. Tipik, çılgın, inek, klişe halim. Ateşlendi. Ve evet - saçma aksesuarlar ve kıyafetler. Yıllar boyunca ben: * Gelecekten gelen bir robot adam * Wicked'den büyücü * Ted Lasso * Kahvaltı Kulübü'nden bir çocuk * Ve bir rapçi (sahnede gerçekten rap yapan!) İşe yaradı. Ve lanet olsun, tekrar kendim olmak iyi hissettirdi.