Bir adam, Moskova'da devlet mağazasında bulunan tek süt ürünü olan ekşi kremayı tadıyor, 24 Aralık 1991 Pazartesi.... Aralık 1991—Sovyetler Birliği'nin resmen yok olmasından birkaç gün önce—Moskova'daki günlük yaşam raflarda hâlâ bulunabilenlere daralmıştı. Birçok devlet işletmesinde tedarik zincirleri fiilen bozulmuştu. Temel ürünler—et, tereyağı, hatta ekmek—genellikle bulunmuyor veya saatlerce beklemek gerekiyordu. Bazı durumlarda, sadece tek bir ürün kaldı; bu da ekonominin çöküşün son aşamasındaki olduğunu yansıtıyordu. O noktada enflasyon hızlanıyor, devlet dağıtım sistemleri çöküyor ve ruble hızla değer kaybediyordu. Sanayi üretimi keskin şekilde düşmüştü ve kıtlıklar artık ara sıra değil, sistemikti. Sıradan vatandaşlar için ise doğaçlama yemekler, takas yapmak ya da sadece yemek olmadan gitmek anlamına geliyordu. Birkaç gün içinde SSCB, 26 Aralık 1991'de dağıldı ve yaklaşık 70 yıllık merkezi ekonomik kontrolü sona erdirdi. Böyle anlar, o çöküşün insani ölçeğini yakalıyor; jeopolitik anında ve somut bir şeye dönüşüyordu: ne yenilebilir ya da değildi. 1992'ye gelindiğinde, Rusya "şok terapisi" reformlarına yöneldi ve birçok temel malın fiyatları tek bir yılda %250'nin üzerinde arttı; bu da modern tarihin en hızlı barış dönemi enflasyon dalgalanmalarından birini işaret etti. © Reddit #archaeohistories