Lang bericht, omdat blijkbaar velen de complexiteit van kankeronderzoek niet begrijpen of waarderen en denken dat farmaceutische bedrijven en regelgevers genezingen tegenhouden. Je immuunsysteem surveilleert voortdurend je lichaam op zowel zelf- als niet-zelfherkenning. Dit doet het door de eiwitten te controleren die tot expressie komen. Als het iets vindt dat het niet herkent, verhoogt het de ontstekingsreactie en valt aan. Als het daadwerkelijk niet-zelf is, geweldig. Als het daadwerkelijk zelf is, is dat auto-immuunziekte. Kanker ontstaat wanneer cellen mutaties verwerven die zowel 1) de celdeling veranderen als 2) die cellen verbergen voor herkenning door het immuunsysteem. Als het tweede deel niet gebeurt, zal het immuunsysteem herkennen dat er iets mis is en de tumor doden wanneer het nog maar een paar cellen zijn. Op hoog niveau gaat het bij veel moderne kankertherapieën erom het immuunsysteem de tumor te laten herkennen en al het werk te laten doen om deze te doden. En ja, het is vrij eenvoudig om dit te doen. Maar hier komt de "veilige en effectieve" lijn om de hoek kijken. Als je behandeling gewoon de immuunrespons in het algemeen verhoogt, begin je de tumor EN andere dingen te doden. Als je me een fatsoenlijke CAR-T geeft, heb ik tools om deze op manieren te versterken die elke realistisch formaat muistumor binnen 24-48 uur kunnen elimineren. Het probleem is dat het gewoon een algemene immuunoverdrive is en de cellen alles beginnen aan te vallen. Oké, laten we het immuunsysteem niet in een razernij sturen en gewoon de CAR-T gebruiken, wat een T-cel is die is bewerkt met een eiwit waarvan we weten dat het bindt aan een eiwit dat de kanker tot expressie brengt. De hoop is, als de kankercellen X tot expressie brengen en we de T-cellen bewerken om anti-X uit te leggen, dan zullen ze de tumor aanvallen. Maar hier komt specificiteit en selectiviteit om de hoek kijken. Je lichaam brengt duizenden verschillende eiwitten tot expressie. Soms lijken ze heel veel op elkaar, zelfs als ze verschillend zijn. Stel dat er een eiwit genaamd XX in je hart tot expressie komt, het deelt 99,9% homologie (gelijkenis) met X. We injecteren X-CAR-T cellen, ze gaan de tumor doden, alles ziet er geweldig uit. Maar een paar binden aan XX in het hart en beginnen de hartwand te ontsteken. Niet goed tot het punt van onacceptabel. Deze stap wordt vooral moeilijk wanneer we met dieren werken, omdat muizen en honden of wat dan ook andere eiwitten hebben dan mensen! Wanneer we menselijke tumoren en menselijke CAR-T cellen in muizen injecteren, komen ze NIET dezelfde eiwitten (of cytokines, hormonen, andere immuuncellen, enz.) tegen die ze in een echt menselijk lichaam zouden tegenkomen. Dit is gewoon een korte uitleg van enkele overwegingen die in de oncologie meespelen. Hier is nog een: we monitoren experimentele muizen maximaal een paar maanden. Zelfs niet-experimentele muizen hebben een levensduur van ~1,5-2 jaar. Ondertussen wil je dat je ouder/echtgenoot/kind 5, 10, 15+ jaar in remissie is! In feite is een van de belangrijkste uitkomsten voor het beoordelen van menselijke kankerbehandelingen de "5-jaarsoverlevingskans." Muizen en oudere honden leven niet vijf jaar!! Dus ja, wetenschappers en farmaceutische bedrijven hebben tools om tumoren gemakkelijk te doden. Wat moeilijk is, is het ontwikkelen van therapeutica die ZOWEL veilig ALS effectief zijn bij echte mensen **relatief** aan de huidige zorgstandaarden (bijv. een geavanceerde behandeling is niet "beter" als deze een sterke respons heeft in het eerste jaar maar een lagere 5-jaarsoverleving, enz.) En hier komen de regelgevers in beeld. Ik heb meerdere keren in de opmerkingen aangegeven dat ik, over het algemeen, wenste dat ze niet zo risicomijdend waren en dat ik de "Right To Try"-wetten ondersteun. Maar je moet waarderen dat regelgevers **in** een MOEILIJKE positie zijn. Een analogie: Het is bewezen dat nucleaire energie verreweg de veiligste vorm van energie is per KwH geproduceerde energie. Toch hebben een paar hoogprofielongevallen, waarvan er een paar zelfs niemand hebben gedood, een groot segment van de bevolking en verschillende landen tegen nucleaire energie vergiftigd. Ook al is het veilig en een betrouwbare vorm van koolstofvrije elektriciteit!!! Denk nu aan dat in relatie tot geavanceerde medicijnen.