Dit is de vergelijking van het universum—de dichtstbijzijnde die we hebben benaderd voor een theorie van alles. Het wordt het Standaardmodel genoemd. Hoewel het bedoeld is om al het gedrag in het universum te beschrijven, mist het een stuk. Dit is de samengevatte versie. Het Standaardmodel beschrijft alle 12 elementaire deeltjes—de bouwstenen van alle materie—en legt uit hoe krachten ze bewegen. Er zijn vier fundamentele krachten: zwaartekracht, die je kent; elektromagnetisme, dat ons technologie geeft; de sterke nucleaire kracht, de sterkste van de vier; en de zwakke nucleaire kracht. Wat interessant is, is dat het Standaardmodel slechts drie van deze krachten omvat. Zwaartekracht maakt geen deel uit van de vergelijking omdat we, ten eerste, het niet volledig begrijpen, en ten tweede, het extreem zwak is op het deeltjesniveau. Zwaartekracht heeft weinig, zo niet geen, effect op elementaire deeltjes. Het probleem is dat het Standaardmodel opmerkelijk goed werkt, maar het is duidelijk onvolledig—omdat we weten dat zwaartekracht bestaat. Het is allemaal erg vreemd.