RWAs komen eraan & als je me volgt, weet je dat waarschijnlijk al. Op dit moment is het eigenlijk mijn enige persoonlijkheidstrek. Op dit moment zien we dingen zoals getokeniseerde staatsobligaties die de weg wijzen. Ze zijn eenvoudig, veilig en gemakkelijk te begrijpen voor instellingen. Maar de echte vraag is, waar geeft de detailhandel eigenlijk om? Want laten we eerlijk zijn, wordt de gemiddelde persoon enthousiast van het verdienen van 4–5% op staatsobligaties? Waarschijnlijk niet. Je gemiddelde spaarder zou misschien een paar honderd pond per maand investeren als hij gedisciplineerd is. Stel dat hij £300 per maand opzij weet te zetten. Dat is ongeveer £3.600 per jaar. Als hij 5% rendement op dat geld verdient, maakt hij ongeveer £180 per jaar. Laten we eerlijk zijn, dat is niet bepaald levensveranderend. Vergelijk dat nu met de mensen voor wie deze producten oorspronkelijk zijn ontworpen. Een family office of instelling zou £3 miljoen in hetzelfde product kunnen steken. Bij 5% rendement maken ze £150.000 per jaar. Plotseling maken die "saai" rendementen veel meer zin. En dit is precies waarom veel van de vroege RWA-producten zoals staatsobligaties, geldmarktfondsen en kortlopende kredietproducten van nature aantrekkelijk zijn voor instellingen, family offices, fondsen en vermogende investeerders. Dit zijn mensen met grote kapitaalreserves die stabiele, voorspelbare rendementen willen. Detailhandel is anders. Detailhandel heeft doorgaans niet het enorme kapitaal om te investeren, wat betekent dat die lagere rendementen niet hetzelfde effect hebben. De meeste detailhandelaren zijn van nature op zoek naar iets dichter bij 8%+, soms veel hoger. Daarom neigt de detailhandel naar activa met hogere rendementen, groeiaandelen, crypto en DeFi-strategieën. Wanneer die hoger renderende activa uit de echte wereld op de blockchain komen, zal de detailhandel ze vrijwel zeker gebruiken binnen DeFi. Lenen tegen hen, ze uitlenen, ze herinvesteren, strategieën eromheen bouwen. Want zodra activa getokeniseerd zijn, worden ze programmeerbaar. En of we het leuk vinden of niet, we leven in wat aanvoelt als een gok-economie. Alles voelt nu als een weddenschap. Aandelen, crypto, leven, ademen, zelfs het kopen van een huis, auto, horloge, noem maar op! Mensen van mijn leeftijd zijn opgegroeid in een systeem waar lonen nauwelijks stijgen, woningen steeds verder weg komen en inflatie elk jaar in de spaargelden knaagt. Dus beginnen mensen van nature meer risico te nemen. Niet altijd omdat ze dat willen, maar omdat veilig spelen vaak niet meer het gewenste effect heeft…