Een deal komt binnen, de agent kan binnen een dag de hele upstream en downstream industrie van de sector voor me in kaart brengen. Deze analyse van punt naar vlak, kostte vroeger misschien een maand. Vorige week was ik nog een beetje bezorgd over deze zaak. Maar recentelijk heb ik veel mensen offline ontmoet en gesproken over hoe zij agents gebruiken, en daardoor ben ik minder bezorgd geworden. De outputverschillen zijn veel groter dan ik had gedacht. Met dezelfde agents, zijn er mensen die een gestandaardiseerde samenvatting maken; anderen kunnen echter een volledig andere industriestructuur ontleden en geven hun eigen historische inzichten in hun oordeel. Een heel eenvoudig voorbeeld: als je dezelfde vraag stelt over de marktgrootte, zal de ene agent je vertellen "dit is een zeer grote markt", terwijl de andere zal zeggen "het heeft nog steeds een klein aandeel in het geheel". De data zijn allemaal correct, maar de conclusies zijn volledig tegenovergesteld. Het probleem ligt niet bij de informatie, maar bij de vragen. Welke vragen je stelt, vanuit welk perspectief je het benadert, welke aannames je maakt, dat bepaalt wat je uiteindelijk van de sector ziet, het is gewoon niet hetzelfde. Antwoorden worden steeds goedkoper, de kwaliteit van de vragen zal de grenzen van de cognitie bepalen.