Widząc ten post od szefa Yi, zaczynam się zastanawiać: kto tak naprawdę podejmuje decyzje, gdy my je podejmujemy? Na powierzchni wydaje się, że wszystko opiera się na analizie fundamentalnej i technicznej. W rzeczywistości to, co naprawdę decyduje, często wynika z przeszłych doświadczeń, które kształtują kilka kluczowych przekonań. Często nawet nie jesteśmy tego świadomi. Na przykład, obstawiając. Jeśli w przeszłości zawsze wygrywałeś w ten sam sposób, każda wygrana to etykieta dla mózgu: znów miałeś rację, tak powinieneś obstawiać. Z biegiem czasu sieć neuronowa jest wzmacniana w kółko, a człowiek staje się coraz bardziej uzależniony od utartych ścieżek. Załóżmy, że spróbujesz zrobić coś odwrotnego, a wynik będzie stratą; to doświadczenie, że robienie odwrotnie jest błędne, również zostanie zapamiętane przez mózg. Kiedy jakaś metoda nieustannie przynosi zyski w przeszłości, a robienie odwrotnie przynosi ci cios, niemal niemożliwe jest dostrzeganie ryzyka, które się za tym kryje; poczucie ryzyka stopniowo znika, a szacunek do niego również znika. To nie jest kwestia tego, kto jest mądrzejszy, to mechanizm mózgu decyduje, że większość ludzi ma trudności z całkowitym uniknięciem tego. Często to, co naprawdę popycha nas do podejmowania decyzji, to nawet nie aktualna sytuacja rynkowa, ale jakieś przeszłe traumy i żale: ostatnio nie odważyłem się wsiąść, tym razem nie mogę tego przegapić.

Największą pułapką w przedsiębiorczości jest wybór ludzi Przez te lata w przedsiębiorczości coraz bardziej utwierdzam się w jednym: jeśli człowiek jest niewłaściwy, nawet najlepsze plany mogą się nie powieść; jeśli plany są złe, ale ludzie są odpowiedni, można je jeszcze naprawić. Jak więc ocenić, czy warto związać się z kimś na głębszym poziomie? Po pierwsze, co zrobi, gdy pozna twoje słabości. Z czasem, w relacjach, słabości obu stron będą się ujawniać. Rzetelna osoba będzie starała się chronić twoje słabości, pomoże ci wypełnić luki; osoba, która chce cię wykorzystać, potraktuje twoje słabości jako narzędzie przetargowe. Będzie cię szantażować, kontrolować, a nawet w najtrudniejszych momentach zadać cios. Podczas mojego bankructwa doświadczyłem takiego ciosu, tego uczucia naprawdę nie da się zapomnieć przez całe życie. Po drugie, tylko ci, którzy potrafią przetrwać próbę czasu, zasługują na rozmowy o korzyściach. Moja zasada brzmi: nie nawiązywać głębokich relacji biznesowych z nowo poznanymi osobami w ciągu roku od ich poznania. Ta zasada pomogła mi bezpośrednio odfiltrować większość ludzi o złych intencjach. Ci, którzy tylko oszukują i chcą cię wykorzystać, zazwyczaj nie mają cierpliwości, by spędzić z tobą rok. Zauważyłem, że wiele moich wcześniejszych pułapek wynikało z tego, że zbyt szybko decydowałem się na współpracę, gdy tylko poczułem, że to dobry wybór. W rzeczywistości, jeśli wydłużysz czas, wiele rzeczy naturalnie się ujawni. Jest jeszcze jeden łatwy do przeoczenia punkt: człowiek o dobrym charakterze niekoniecznie nadaje się do wspólnej pracy. Może być w okresie swojej arogancji, zbyt mocno pragnąć udowodnić swoją wartość. Jeśli go wciągniesz, to jakbyś dobrowolnie zgłosił się do wspólnego rozwiązywania życiowych problemów. Kiedy ktoś utknie w chęci udowodnienia swojej wartości, nie ma siły, która by go stamtąd wyciągnęła. Kiedy zarabiałem szybkie pieniądze, byłem w takim stanie. Dlatego dla mnie wybór ludzi to kwestia skrajnej ostrożności. Na początku wolę działać samodzielnie, niż w gorączce szukać kogoś, kto wydaje się odpowiedni. Powierzenie tego czasowi to jak dotąd najpewniejszy sposób, jaki znam.

Tria rośnie dość szybko, pierwszy TGE karty U prawdopodobnie wkrótce wejdzie na Cb. Jednak nadal mam nadzieję, że branża kart U również się bardziej rozwinie, zbieranie zysków to styl życia, niezależnie od wielkości.