Nie ma nic "naturalnego" w laissez-faire. Tzw. "wolny" rynek może istnieć tylko dzięki ciągłemu centralnie zorganizowanemu i kontrolowanemu interwencjonizmowi. Aby zrozumieć tę trywialną prawdę, nie trzeba czytać Karola Marksa; Karol Polanyi wystarczy.

„Angielski robotnik nienawidzi irlandzkiego robotnika jako konkurenta, który obniża jego standard życia. Uważa się za część rządzącego narodu i staje się narzędziem angielskich kapitalistów przeciwko Irlandii, wzmacniając tym samym ich dominację nad sobą". "Angielski robotnik pielęgnuje religijne i społeczne uprzedzenia wobec irlandzkiego robotnika. Jego postawa jest taka sama jak postawa biednych białych wobec czarnych w USA. Ten antagonizm jest sztucznie potęgowany przez prasę i wszystkie środki dostępne rządzącym klasom". "Irlandczyk robi to samo i widzi w angielskim robotniku tylko wspólnika angielskich władców. Ten antagonizm jest tajemnicą bezsilności klasy robotniczej. To tajemnica, dzięki której klasa kapitalistyczna utrzymuje swoją władzę". Alternatywą jest solidarność klasowa.