większość mojej praktyki nie ma nic wspólnego z wystawami, targami czy zakupami. Przykład: kiedy nie jestem w studiu, często jestem w klasach lub salach wykładowych albo na Zoomie, wygłaszając prezentacje i prowadząc warsztaty, angażując się w chaotyczne, trudne, niezbędne rozmowy na temat naszego techno-egzystencjalnego rozrachunku. Dziś, na przykład, wróciłem do Monument Lab, gdzie byłem stypendystą w 2025 roku, aby mówić o inteligencji poetyckiej i dzielić się spostrzeżeniami z ponad dekady badań nad tym, co to znaczy być człowiekiem w świecie większym niż człowiek. Takie doświadczenia kształtują moją pracę w głęboki sposób; za każdym razem odkrywam nowe pomysły, nowe sposoby myślenia. Zawsze wychodzę z kręcącymi się kołami. Jestem wdzięczny, że ten wymiar mojej praktyki był częścią mojej interakcji z AI od samego początku i dziękuję za wszystkie owocne interakcje na przestrzeni lat. Nie mógłbym angażować się w te narzędzia w dobrej wierze bez tej pracy jako zarówno fundamentu, jak i przewodniego celu. Zbyt wiele jest na szali.