Hayatta, en pahalı öğrenim ücreti genellikle para değil, güç ve kurallar hakkında bilgisizliktir. Bir kişi gücün nasıl işlediğini anlamazsa, kritik anlarda pasifliğe düşmek kolaydır: sadece başkalarının çıkar dağıtımında koyduğu kuralları kabul edebilir, kendi yolunu bulamaz, yeteneklerinin takımda ve organizasyonda kime hizmet ettiğini bilmez, riskleri önceden tespit edemez ve anlatı gücü açısından başkaları tarafından kendi kaderi için yazılma olasılığı daha yüksektir. Gücün özü başkalarını itaat ettirmektir ve itaat kaçınılmaz olarak irade değişikliğiyle birlikte gelir. Bu, zorla ya da insanları isteyerek takip etmeye zorlamak ve hatta korkuyla ve umutsuzlukla istemelerine karşı seçim yapmaya zorlamak için vizyon ve cazibe yoluyla sağlanabilir. Para, şiddet ve kelimeler sadece güç kaynaklarıdır ve gerçek güç, insan zayıflıklarının, ölüm korkusunun, para açgözlülüğünün ve cehaletin kontrolünden gelir. Ancak gücün kendisi geniş ve dışlayıcıdır; sürekli bir varoluş duygusu arar, sınırları genişletir, paylaşmayı dışlar ve hatta sahibini manipüle eder. Gerçekte birçok taban çatışması ve kibirli davranışlar genellikle bireysel doğanın kötü doğasından değil, kısıtlama olmadan küçük güçlerin doğal genişlemesinin sonucudur. Sıradan insanlar için güçle başa çıkmada en önemli şey kaçmak değil, ayık ve içe dönük kalmaktır: sizi "isteyerek" itaat ettiren güçlere karşı dikkatli olun ve başkalarının iradeniz üzerindeki kontrolünü bilgi ve bağımsız düşünce yoluyla zayıflatmayı öğrenin; Aynı zamanda, biraz gücün bile varsa, bunun tehlikeli bir araç olduğunu bilmelisiniz. Ancak güç altında saygı ve ölçü tutarak, ne ezilmiş ne de yozlaşmış bir güç olarak, insanlar karmaşık sosyal oyunda sınırlarını ve onurlarını koruyabilirler.

Qing Hanedanı'nın orta ve geç Qianlong döneminde toprak ilhakı ciddiydi, vergiler yüksekti, yetkililer yozlaşmıştı, felaket ve kıtlıklar sıkça yaşanıyordu ve sivil memnuniyetsizlik birikiyordu. Qianlong'un dikkati başka yöne çekmesi ve olası isyanı caydırması gerekiyordu. "Ruh çağıran iblisler" söylentileri ve büyük çaplı tutuklamalar sayesinde, imparatorluk sarayını "herkes tehlikede" atmosferi yarattı. Halk, imparatorluk sarayının ekonomik baskısından memnuniyetsizlikten "iblislerin örgülerini kesmesi" korkusuna dönüştü ve hatta birbirlerini izleyip ispiyonladılar (muhbirliği teşvik etme sistemine benzer). Bu doğrudan baskıdan çok sinsice bir şeydi ve halk korkusunu mahkemeye değil, "dış şeytanlara" yöneltti. Bu dönemde, Qianlong edebi hapishanesinin zirve döneminde (130'dan fazla dava), ruh çağrısı davası kitapların yasaklanmasıyla aynı zamana denk geldi ve birçok yerel yetkili, "ters kitapları gizlemek" veya ruh çağrısı kitaplarını etkisiz şekilde yönetmek suçlarından çift kez mahkum edildi; bürokratik sistem de dehşetle örtülendi. Qianlong bu davayı imparatorluk gücünü güçlendirmek, bürokratları düzeltmek ve istikrarı korumak için korku yaratmak için kullandı. Kısa vadede, kamuoyunun memnuniyetsizliğini etkili bir şekilde bastırdı, ancak aynı zamanda otokratik yönetimin saçmalığını ve zalimliğini de ortaya çıkardı. Tarih her zaman benzerdir, korku yaratmak ve çelişkileri dağıtmak çok etkili bir yöntemdir, her gün etrafınıza birçok tehlikeli şeyi atlarsanız, "dışarıdanlar" gelip bunu yaparsanız ya da etrafınızda kötü insanlar var, sizi bildirmeniz için beklenir, o zaman oyunda olursunuz.

Çin'deki çoğu insan kendini sevmeyi henüz öğrenmedi. Kendini sevmek çok basittir; kendine sadık olmak, kendine iyi olmak ve artıları ve eksileri önündeyken kendine öncelik vermek, başkalarını memnun etmek için aktif ya da pasif bir fedakarlık ruhunu körü körüne taşımak. Sonunda, siz de isteksizsiniz. Çünkü bir fedakarlık yaptığınızda veya bir eylem yaptığınızda, sonunda insanların gerçek bir takdir görmediğini ya da kalbinizde beklediğiniz karşılıkı karşılık vermezler, kalbiniz çöker.