Şu anda küresel solun mutlak, mide bulandırıcı sessizliğine bakın. Dış dünyaya erişim hakkımız için tek bir ses bile yükseltmeyi reddediyorlar, çünkü bu İslam Cumhuriyeti fişi çekiyor. Gazze'deki internet tek bir saat için kesilseydi, tam olarak bu aktivistler Batı başkentlerinde asfaltın üzerinde yatıyor, trafiği engeller ve ciğerleri durana kadar bağır. Ama İran için? 14 gün süren tam dijital karanlıkta boğuluyoruz, bu sırada Krayc'ın kaldırımlarında sivilleri vuran ve bu ahlaki haçlılar ses çıkarmıyor. Ve bu sadece sessizlikleriyle bitmiyor. Dijital barikadı aşan şanslı birkaç kişi Sadece çevrimiçi kalmak için kara borsa kanlı para ödemek Sonunda katledilen ulusumuzun sesi olmak için buraya geldiklerinde, aynısı bu ikiyüzlüler bizi aktif olarak kapatmaya çalışıyor. Seçici öfkeleri bir şaka, dayanışmaları ise tam bir sahtekarlık. #DigitalBlackOutIran

"Savaş karşıtı" söyleminin sahadaki gerçek insanlardan ne kadar uzak olduğunu anlamak için şunu hayal edin: Günlerdir Shiraz'ın etrafında dolaşan bir drone var ve uzmanların istediği gibi hemen paniklemek yerine, insanlar ona bir saz taktı. Buna Pedram diyorlar. Ana akım savaş karşıtı metinin İran içindeki gerçeklikten bu kadar kopuk olduğudur. Gökyüzü donanımla dolu ve Shiraz zaten bir donanım benimsedi.

Hava saldırıları IRGC üslerini küle çevirdi, kasaplarımızı çadıra çevirdi. Cesur bir İranlı kız hemen yanına gelip kamplarını ateşe verdi. Dünya özgürlüğü gümüş tepside istediğimizi düşünüyor. Yanlış. Bu işgalci rejime ilk günden beri karşı savaştık, her katliamda kan kaybettik ve onların mutlak sonuna kadar savaşacağız. Dış dünyadan bunu bizim için kazanmasını istemedik. Sadece eşit bir oyun alanına ihtiyacımız vardı. Ve cephanelik boşaldığında ve savaşma sırası bize geldiğinde, işi bitireceğimizden emin olacağız.