Bunun doğru olmasının sebebi, çoklu zincirli bir uygulamayı ince ayar edemememizdir. UX, akışlar vb. hepsi desteklediğiniz zincirlerin en düşük ortak paydası için yapılmalıdır, tabii ki tam takımların her birini koruyabilmesi gerekirse. Sonra 2 sonucunuz var: → Yerel dağıtımlar, ~aynı ürün için daha iyi kullanıcı deneyimi sunabilir → Yerel kullanıcıların iyi niyetini kaybedersiniz Ayrıca yedek sistemlerin ve her zincirin sapmalarını takip etmenin ek yükü de var (zaten uygulamanızı buna ayarlayamıyorsunuz). "Harika bir MegaETH'de protokol seviyesinde yeni bir özellik var, tüm uygulamaları daha iyi hale getirmek!" → "Ah, eğer uygularsak standardı aşıyor ve bakımı zor oluyor. Güvende kalmak daha iyi." Çok zincirli bir başarı seviyesinde mantıklı olabilir (Pump, Uni, AAVE vb.) ama uygulamaların büyük çoğunluğu sadece bir yuvaya sahip olmalı ve bulundukları yerde en iyi ürünü üretmeli ve tüm zincirlerden depozitoları mümkün kılmalı (örneğin Polymarket yaklaşımı). Tabii ki bununla birlikte ekip pisti, ekosistem sağlığı gibi pragmatik hususlar var, ama yine de 100 multichain uygulamadan çok 8 dolarlık tek bir SOL oluşturucuyu tercih ederim.