Marc Andreessen, en iyi kurucuların neden işe almıyor, inananları dönüştürdüğünü anlatıyor. Geliri olmayan üç kişilik bir girişim olduğunda, en iyi yetenekleri Google veya Microsoft'un yerine sizi seçmeye nasıl ikna edersiniz? Marc'ın cevabı doğrudan işin özüne iniyor: "Bir vizyon ile halüsinasyon arasındaki fark, diğer insanların vizyonu görebilmesidir." Bu, harika işe alımın gerçek becerisidir ve bunun tazminat paketleriyle ilgisi yoktur. @pmarca, en büyük örnek olarak Steve Jobs'u gösteriyor. Jobs'un "gerçeklik çarpıtma alanı" dediği şeyi şöyle tanımlıyor: "Steve Jobs'a 10 feet yaklaşırsanız, önümüzdeki 20 dakika ne derse de, oradan ona inanarak çıkacaksınız. Gökyüzünün mor olduğunu söyleyebiliyor ve sen 'Evet, bu tamamen mantıklı.' dersin. Ve 4 saat sonra şöyle diyorsunuz ki, 'Neyse, bunun ne demek istediğini tam olarak bilmiyorum ama o zamanlar gerçekten çok etkileyiciydi.'" Bu, en iyi kurucuların paylaştığı süper güç. Dünyanın nereye gittiğini öyle net ve inançlı bir şekilde anlatabilirler ki, insanlar sadece vizyonu anlamazlar. Bunu hissediyorlar. Bunun bir parçası olmak istiyorlar. Marc'ın dediği gibi: "Esasen satış. Çalışanlara satmak." Ama işte Marc'ın yıllar içinde gözlemlediği işe alım konusundaki ters sözü şu: Hayal kırıklığı aslında tam da olması gerekeni yapıyor. Bir aday birden fazla konuşmadan sonra sizi reddettiğinde bu acıtır. Boşa harcanmış zaman gibi hissettiriyor. Ama Marc bunu yeniden çerçeveliyor: "Mülakat yaptığın herkesin hepsini işe alsan sonra, muhtemelen üçte iki ya da dörtte üçü işe almamalıydın." Reddedilme, seçim sürecinin tam olarak olması gerektiği gibi işlenmesidir. ...