Marc Andreessen, en iyi kurucuların neden işe almıyor, inananları dönüştürdüğünü anlatıyor. Geliri olmayan üç kişilik bir girişim olduğunda, en iyi yetenekleri Google veya Microsoft'un yerine sizi seçmeye nasıl ikna edersiniz? Marc'ın cevabı doğrudan işin özüne iniyor: "Bir vizyon ile halüsinasyon arasındaki fark, diğer insanların vizyonu görebilmesidir." Bu, harika işe alımın gerçek becerisidir ve bunun tazminat paketleriyle ilgisi yoktur. @pmarca, en büyük örnek olarak Steve Jobs'u gösteriyor. Jobs'un "gerçeklik çarpıtma alanı" dediği şeyi şöyle tanımlıyor: "Steve Jobs'a 10 feet yaklaşırsanız, önümüzdeki 20 dakika ne derse de, oradan ona inanarak çıkacaksınız. Gökyüzünün mor olduğunu söyleyebiliyor ve sen 'Evet, bu tamamen mantıklı.' dersin. Ve 4 saat sonra şöyle diyorsunuz ki, 'Neyse, bunun ne demek istediğini tam olarak bilmiyorum ama o zamanlar gerçekten çok etkileyiciydi.'" Bu, en iyi kurucuların paylaştığı süper güç. Dünyanın nereye gittiğini öyle net ve inançlı bir şekilde anlatabilirler ki, insanlar sadece vizyonu anlamazlar. Bunu hissediyorlar. Bunun bir parçası olmak istiyorlar. Marc'ın dediği gibi: "Esasen satış. Çalışanlara satmak." Ama işte Marc'ın yıllar içinde gözlemlediği işe alım konusundaki ters sözü şu: Hayal kırıklığı aslında tam da olması gerekeni yapıyor. Bir aday birden fazla konuşmadan sonra sizi reddettiğinde bu acıtır. Boşa harcanmış zaman gibi hissettiriyor. Ama Marc bunu yeniden çerçeveliyor: "Mülakat yaptığın herkesin hepsini işe alsan sonra, muhtemelen üçte iki ya da dörtte üçü işe almamalıydın." Reddedilme, seçim sürecinin tam olarak olması gerektiği gibi işlenmesidir. En iyi şirketler, kim olduklarının acımasızca dürüst bir resmini sunarak buna dayanır. Tam bir işe alım teklifi değil, keskin ve kutuplaştırıcı bir gerçeklik ve bu kimlik netliği, doğru kişilerin kendi seçimini sağlıyor. "İşe alım sürecinde insanları aynı sıklıkla onları tahrik ettiğin kadar soğuyorsan, bence bu iyi bir şey." Herkesi ikna etmeye çalışmayı bırak. Kim olduğunuz ve nereye gittiğiniz konusunda o kadar net olun ki doğru insanlar sizi bulur ve işe alım sorunu kendiliğinden çözülmeye başlar.

The North Face'in kurucusu moda imparatorluğundan ayrıldı ve her dolarını 2,4 milyon dönüm Patagonya vahşi doğası satın almak için kullandı. Sonra hepsini bağışladı — bu da insanlık tarihindeki en büyük özel arazi bağışı oldu. İşte Douglas Tompkins'in hikayesi ve onu her şeyi ele vermeye iten inanc: 1990'ların başında, Tompkins ve eşi Kris, Patagonya'nın ilk CEO'su, sessizce Şili ve Arjantin'de devasa arazi alanları satın almaya başladılar. Görevleri, onlarca yıl koyun yetiştirme ve aşırı otlatma nedeniyle tamamen yok edilen ekosistemleri satın almak ve onları sıfırdan restore etmekti: • Valle Chacabuco, Güney Amerika'nın en büyük koyun çiftliklerinden biri, 2004 yılında 10 milyon dolara satın alındı • 1990'lar ve 2000'ler boyunca Şili ve Arjantin Patagonyası'nda yüzbinlerce dönüm arazi İşleri bittiğinde, çift 2,4 milyon dönümün üzerinde bir arazi edinmiş ve böylece dünyanın en büyük özel arazi sahipleri arasında yer almıştı. Ama işin şu ki... Hiçbirini asla tutmayı planlamamıştı. En başından beri amaç, her dönümü halka sonsuza dek açık ulusal park olarak bağışlamaktı. Tompkins, vahşi doğanın herkese ait olduğuna inanıyordu, tıpkı Yellowstone'un tüm Amerikalılara ait olduğu gibi, ve bu inancı hayırseverlik değil, ahlaki bir inanç olarak görüyordu. Sonra, Aralık 2015'te Tompkins, Şili'de bir kano kazasında hayatını kaybetti ve işi sona erdiremedi. Eşi Kris, onun kaldığı yerden devam etti ve onun sunduğu şey tarihi bir şeydi ↓ 2017 yılında Şili'ye 408.000 hektar bağışladı, toplam koruma alanını 11 milyon dönüme çıkardı; bu, Yosemite ve Yellowstone'un toplamının üç katı büyüklüğü ve tarihin en büyük özel arazi bağışı oldu. Etkisi anında ve ölçülebilirdi. Parklar şu anda yıllık ekoturizm geliri 270 milyon USD sağlıyor ve 43.000'e kadar istihdam sağlıyor. 500 milden fazla çit kaldırıldı ve huemul geyiği ile puma gibi neredeyse yok olmuş türler geri döndü. Tompkins bir keresinde korumanın "kimsenin ihtiyaç duymadığı kıyafet satmaktan çok daha tatmin edici olduğunu" söylemişti. Her kelimesini ciddiye alıyordu. Hayatının son 25 yılını Patagonya'daki bir çiftlik evinde geçirdi; moda imparatorluğu kuran aynı hırsını, dünyanın sessizce kaybettiği şeyi yeniden kazanmaya yönlendirdi. Vahşi doğaya bir iş gibi davrandı, ölçekli hareket etti ve sattığı her şeyden daha uzun ömürlü bir manzara bıraktı. İşte bunun için hatırlanmayı seçti. — Okuduğunuz için teşekkürler! Bu gönderiyi beğendin mi? Böyle daha fazla içerik için @BigBrainBizness takip edin.

Steve Jobs, Apple'ın Microsoft'u geçmesini böyle kutladı.