Als het nu nog niet duidelijk is, zijn chains geen geweldig bedrijf, en geen van hen is momenteel financieel duurzaam. Gasfees creëren simpelweg niet voldoende inkomsten om verliezen te vermijden, en de meeste chains zijn afhankelijk van tokenemissies voor financiering. Dit is opzettelijk voor L1's, maar geen van hen heeft netto negatieve emissies. Chains die niet afhankelijk zijn van tokenemissies hebben toegang tot andere vormen van financiering (bijv. Base). Hoewel ik niet dicht bij elk groot team sta, is mijn mening dat alleen Arbitrum en Polygon duidelijk tot de conclusie zijn gekomen dat ze moeten itereren op hun bedrijfsstrategie, maar beide blijven nog steeds sequencer-centrische benaderingen volgen. Toch moet elk L2- en alt-L1-team de interne gesprekken voeren die Arbitrum en Polygon hebben gevoerd. Het is de moeite waard om een stap terug te doen en te herinneren dat dit softwareprotocollen zijn. De geschiedenis van softwareprotocolontwikkelaars die geld verdienen is... nou, het is niet bemoedigend. Kijk naar e-mailprotocollen. Bijna elke persoon op de planeet gebruikt ze dagelijks. Ze zijn ingebed in cruciale processen in elke industrie. Hebben de ontwikkelaars die SMTP of POP3 of IMAP schreven Lambos gereden of NYC-huizen bezeten? Nee. De Googles en Yahoos en Microsofts hebben al die winsten gemaakt door e-mailprotocollen als inputs voor hun producten te gebruiken. Heeft de man die HTTP uitvond een stel miljonairs voortgebracht die in hem investeerden? Misschien, maar ze zouden van een latere startup komen. HTTPS? Uitgevonden door Netscape, dat natuurlijk dood is als een deur. FTP, net als HTTP, kwam voort uit niet-commercieel onderzoek. Geen Lambos. Wat hebben deze gemeen? Ze werden productstandaarden, geen producten op zich. Net als EVM of OP stack of <insert blockchain>. Chains moeten producten bezitten die bovenop hun productstandaarden zijn gebouwd, omdat betalen voor sequencing of gedecentraliseerde blokbouw een gecommodificeerd bedrijf is (wat duidelijk is als je je herinnert dat de grote miners voornamelijk concurreren op kostenstructuur - precies zoals je zou verwachten van een maïsboerderij of koper mijn of olie raffinaderij). Sommige mensen citeren terecht Facebook en Uber als voorbeelden van softwareplatforms met een lange vroege geschiedenis van draaien op financiering en niet op winst. Maar dat zijn beide *producten* die concurrentievoordelen en duidelijke waardeproposities hebben voor een identificeerbare markt van gebruikers. Blockchains zijn dichter bij AWS of Azure in die zin dat gebruikers voornamelijk geven om kosten, prestaties en diversificatie. Maar dat zijn ook commoditybedrijven! Ze verkopen toevallig een commodity die zeer in trek is, maar de hyperscalers concurreren succesvol op basis van schaalvoordelen en lage kapitaalkosten. Het is geen toeval dat het marketingmateriaal de nadruk legt op kosten voordat enige andere kwaliteit wordt genoemd (afbeelding van Microsoft’s Azure vs AWS-materiaal). Dit betekent niet dat blockchains in de toekomst nooit geld kunnen verdienen. Grote fortuinen worden voortdurend gemaakt en verloren in de productie van commodities. Maar momenteel concurreren blockchains op een combinatie van kostenstructuur, grote subsidies of directe betalingen om hun product te gebruiken, en beloften dat de productlaag nog steeds beschikbaar is voor iemand anders om te monetiseren. Ik schreef eerder deze week dat DeFi-leningenprotocollen zich moeten concentreren op productontwikkeling, maar dit is nog urgenter voor chains.

Is iemand hier al in geslaagd? Ik blijf dit krijgen, en ik kan niet achterhalen waarom. En nee, ik denk niet dat het gerelateerd is aan de Securitize-whitelisting, omdat het al grijs is op de lijst voordat ik het zelfs maar selecteer.

Overbodig om te zeggen, ik denk dat de OP-token terugkoop nu nog onverantwoordelijker is, en de Stichting had het nooit drie weken geleden moeten doorvoeren.