a16z betaalt $10.000–$14.000 per medewerker per maand. Een bedrijf in Los Angeles plaatst een zonne-energie aangedreven slimme halsband op medewerkers. Het volgt locatie, gesprekken, tokenverbranding, Ramp-uitgaven, plaatsingsactiviteit, investeringen. Marc opent gewoon de app en tekent een cirkel op de marktkaart. Die cirkel wordt de thesis. Wanneer medewerkers de rand naderen, piept en trilt de halsband. Met één tik kunnen ze categorieën verschuiven of een oprichter een algorithme-boost geven. Geen directe management. Meer agentisch. Enorme kostenbesparingen voor a16z. Al op 5k medewerkers in de Bay Area, New York en LA. en nu in gesprek om te verhogen met een waardering van $5B onder leiding van Peter Thiel.

Vergeet even dat durfkapitaal bestaat. Vergeet Benchmark, Sequoia en Y Combinator. Vergeet Kalanick, Faulkner en Chesky. Weg. Geen nalatenschap. Je probeert een product voor de particuliere markt samen te stellen dat aantrekkelijk is voor grote institutionele LP-allocators, gebouwd op de belofte van technologiebedrijven. Hun voorkeuren zijn: 1) Sterke interim prestaties, zodat ze hun interne benchmarks kunnen halen, bonuscompensatie kunnen krijgen en hun carrière kunnen bevorderen. 2) Bescherming tegen de zichtbare impact van systematische dalingen, ter bescherming van relatieve prestatiemetrics, zelfs in een marktcorrectie. 3) Opscheprechten, door betrokkenheid bij sterke merken met grote mediaplatforms en doorlopende blootstelling aan veel populaire logo's. 4) Een hoog serviceniveau, met een volledig bemand IR-team om alles af te handelen en spectaculaire ALV's te organiseren met allerlei voordelen. In wezen moet je een schaalbare mand met activa aanbieden die betrouwbaar in waarde zal stijgen, gekoppeld aan een marketingmachine, met een waarderingsbeleid dat jouw waarderingen in lijn brengt met andere managers in jouw netwerk. Het ideale activum voor deze strategie is het meest voor de hand liggend; de 25-jarige Stanford-afgestudeerde die 2 jaar bij het productteam van Meta heeft gewerkt en nu een B2B AI-widget lanceert — en ze zijn net viraal gegaan met hun lanceringvideo. De kosten van kapitaal voor een oprichter die zoveel vakjes afvinkt, zijn extreem laag; coördinatiefuncties zijn tot een minimum beperkt. Ze zullen waarschijnlijk grotere rondes blijven ophalen en markeringen genereren op puur momentum, ongeacht enige idiosyncratische kwaliteit. Het is ook zo'n gemakkelijk profiel om te identificeren dat je een leger van medewerkers en scouts kunt inzetten om ze op te sporen, ervan uitgaande dat ze niet direct reageren op jouw zwaar geadverteerde "oproep voor startups". In wezen heb je een synthetisch "durf"-activum gecreëerd, gebouwd op de elasticiteit van softwarebedrijven, dat groeimetrics voor allocators genereert. Het kan zo veel schalen als nodig is, zoveel kapitaal absorberen als erin wordt gestort, en groeien in een tempo dat gecorreleerd is met hoe dicht je bij de consensus bent. Natuurlijk zijn al deze dingen gecorreleerd met slechtere uiteindelijke kasretouren, omdat ze eigenschappen weerspiegelen die voorspellend zijn voor slechtere rendementen in een markt met nul alpha. Verrassend genoeg is dat oké. Dat is niet het punt. Alles wat je hoeft te doen is exits uit te duwen naar 12+ jaar, waardoor je ruimte hebt om 3-4 volgende fondsen op te halen en je allocator-vrienden tijd hebben om door te gaan naar een betere rol. Onderweg kun je net genoeg liquiditeit extraheren om de zaken draaiende te houden. Secundaire investeringen in een heet bedrijf, een continuatiefonds of intra-portefeuille-acquisitie, en de af en toe opportunistische exit om over te praten in podcasts. Je zult geen DPI-records breken of veel echte technologische vooruitgang boeken, maar de fee-inkomsten zullen prachtig zijn en je allocator-vrienden zullen volledig tevreden zijn met het product dat je hebt gecreëerd.

Het is moeilijk om een beter voorbeeld te vinden van hoe durfkapitaal eruit zou moeten zien dan @1517fund. @DStrachman en @William_Blake zijn de eerste gelovigen geweest in veel van de grootste en meest uitdagende tech-succesverhalen. De bron van hun kracht is een filosofische afwijzing van lui denken. In wezen, als de grootste ondernemers uitzonderingen zijn, moeten patronen en referenties daarom irrelevant zijn. Het klinkt eenvoudig, maar het leven volgens dat principe als investeerder betekent zeilen tegen de wind in. Er is geen eenvoudig verhaal om LP's te verkopen, de toekomst is nooit duidelijk, kapitaalcoördinatie is moeilijk, en je capaciteit kan niet eindeloos opschalen. Het is het moeilijkere pad, maar het is het enige ware pad naar grootheid als durfkapitalist. Succes is extreem idiosyncratisch; er zijn geen shortcuts. Je kunt tot deze conclusie komen door de bibliotheek van onderzoek naar durfkapitaal te bestuderen. Of je kunt het veel sneller bereiken door gewoon een paar van de portfolio bedrijven van 1517 te ontmoeten.