Ik heb het punt gemaakt dat "tanking", IMO, niet zo'n belangrijk probleem is als betaalbaarheid. Ik wilde wat context geven. Ik denk dat sommigen in deze discussie de lange termijn waarde en het belang van gezinnen die van een team naar spelers overstappen, onderschatten. Wanneer een gezin zich een wedstrijd kan veroorloven, doen ze dat. Het is een unieke, verbindende gebeurtenis die ongelooflijke herinneringen creëert. Wanneer ze als gezin komen, worden ze niet alleen fan van een team en de spelers, ze worden een "Mavs-familie". Het is deze verbinding die sport anders maakt dan elk ander bedrijf. Het is een verbinding die een emotionele band creëert, hopelijk voor tientallen jaren. Dit is waarom de Mavs een tijdje $2 tickets hadden. Dit is waarom David Stern $10 tickets invoerde na de lock-out in de jaren '90. Dit is waarom elke Mavs-wedstrijd 4k tickets onder de $19 had. De wiskunde is de marginale opbrengst van een verhoogde ticketprijs versus de incrementele waarde van gezinnen die zich als "Mavs-families" verbinden. Ik heb waarschijnlijk $15 per ticket of $60k per wedstrijd opgegeven. $2.4m per jaar. Dat is veel geld, totdat je het vergelijkt met wat het kost aan marketing, reclame en promoties om te proberen verbinding te maken met alle gezinnen die je uit de wedstrijden hebt geprijsd. En voeg dan de kosten toe om wedstrijden te kunnen kijken via streaming en legacy tv. Ook niet goedkoop. Wat betekende dat we onze verbinding met fans, onze mogelijkheid om generaties lang verbinding te maken met gezinnen, delegeerden aan sociale media, streamers, podcasts, e-mailnieuwsbrieven en de afnemende invloed van legacy media. IMO, dat is een grote fout. Als je alleen naar de omzet van dit jaar kijkt, had ik ongelijk in mijn aanpak. Als je het over tientallen jaren bekijkt, was mijn doel om elk gezin in Dallas een Mavs-familie te maken. Niet om de P&L van dit jaar te maximaliseren. Ik dacht dat dat zou resulteren in veel meer dan alleen financiële waarde. Niets deed me meer pijn dan fans in het shirt van het andere team te zien. Of onze tickets zo hoog te prijzen dat fans hun tickets verkochten zodat ze seizoenskaarten konden betalen, of liever winst maakten dan naar de wedstrijd gingen. Wat leidde tot het feit dat de fans van het andere team luider waren dan onze fans. IMO, dit was de grootste belediging voor een eigenaar en voor de spelers die het veld opkomen. Als je thuiswedstrijd geen thuiswedstrijd is, is het een mislukking. Dit is waarom ik in de tribunes zat en niet in de suites. Dit is waarom ik mijn e-mail openbaar maakte. Zodat ik kon verbinden. Om te vragen. Om te luisteren. Een ding over Mavs-wedstrijden tijdens mijn termijn, we stelden betaalbaarheid en wedstrijdervaring voorop. We winnen misschien niet elke wedstrijd, maar we zouden een manier vinden om ervoor te zorgen dat elke ouder de vreugde van een leven kreeg, terwijl ze hun kinderen de hele wedstrijd zagen stralen. Of het stel op een date had genoeg om over te praten en te glimlachen. De herinneringen die we kunnen creëren, kunnen een leven lang meegaan. En die herinneringen creëren Mavs-families. Dat is veel waardevoller voor het team dan wat dan ook. Geen enkele speler zal voor altijd spelen. Maar de foto's in huizen van gezinnen samen bij een wedstrijd, allemaal in Mavs-kleding, toen de kinderen op school waren. Dan toen ze kinderen kregen. Dan generaties en uitgebreide gezinnen samen, allemaal verbonden door de Mavs. Allemaal op foto's rond het huis. Wat is mogelijk waardevoller voor een organisatie dan dat? ...